LEVENT TÜZEMEN - ÇÖZÜM ŞART
Gaziantep ve Lokomotiv maçlarında mükemmel oynayan Feghouli'yi kulübede oturtmak Terim'in yanlışıydı. Genç oyuncuların saha içinde Feghouli gibi tecrübeli bir oyun liderine ihtiyacı var. Milli maç haftasına girilirken Terim'in oyun alışkanlığını kazanmış oyunculardan vazgeçip rotasyona gitmesi anlamsızdı. Babel, Emre Kılınç ve Ömer Bayram tercihleri bence fanteziydi ve Galatasaray'a katkı sağlamadı.
Karagümrük'ün zaten "el freni" gibi bir pas oyunu, rakip savunma arkasına atılan uzun toplarla gol kovaladığı bir oyununu sağır sultan bile biliyordu. Galatasaray golü yiyinceye kadar Karagümrük kilidini açamadı ve set oyununa mahkum olup sağa, sola, geriye pas oynamak zorunda kaldı. Babel, Yedlin ve Ömer'in kanatlardan yaptığı ortaların amacı yoktu ve tüm toplara Karagümrük savunması kolay kafa vurdu.
Top tekniği yüksek olan Halil'in rakip savunma arasında pas duvarı olacak gücü yoktu. Hücumda etkili olamamayı Halil ve Kerem'in yorgunluğuna bağlayan Terim'in bu düşüncesi rotasyonda hangi oyuncunun hazır ya da hazır değil tercihinin doğru tespit edilmediğinin itirafıydı. Emre Kılınç çok pas hatasıyla oynuyor ve çok kaybediyordu. Bertolacci'nin attığı golde Emre'nin çevre kontrolü yapmadan geriye pas atmasının payı büyüktü.
Oyunculara bu uyarılar Florya'da yapılmıyor mu? Kerem ile Halil'in de yorgun olduğunu düşünürsek Terim'in ikinci yarıya Feghouli, Diagne ve Muhammed üçlüsünü alarak başlamaması şaşırtıcıydı. Bu üçlü oyuna geç girdikten sonra bile Karagümrük kalesinde kurulan baskıya bakınca Terim'in, "Keşke değişiklikleri erken yapsaydım" dediğini düşünüyorum. Bu arada Galatasaray'ın duran toplardan ve kornerlerden pozisyon üretememesine Terim'in artık bir çözüm bulması gerekiyor.
SERKAN KORKMAZ - KILINÇ YARASI
Galatasaray'ın ligde en yüksek pas isabetine ulaştığı ilk 45 dakika izleyenler için kelimenin tam anlamıyla eziyetti. Karagümrük'ün golüne kadar yılın en kötü lig maçlarından birini izliyorduk. Tribünleri boş görmek ilk başta beni çok şaşırtmıştı fakat ilk yarıdaki iç kıyan futbolu görünce İstanbullu futbolsevere kızmak hiç içimden gelmiyor.
Hakemin dakikalarca faul düdüğü çalmaması bile maça katkı sağlayamadı. Kaleyi tutan birer şutla geçilen devrede dikkat çeken tek performans, Ömer Bayram'dı. Terim'in sahaya sürdüğü onbir, ilk golün yenmesi halinde çok riskliydi. Trabzon'un Beşiktaş'ı yenerek puan farkını çift haneye çıkardığı haftada, Terim, beraberlikten fazlasını hedeflediğini göstermek için 60 dakika bekledi.
İşin ilginç yanı; oyuna girmek için kenara gelen Mostafa Mohamed ve Feghouli'den yalnızca birinin oyuna girmesiydi. Fatih hoca son anda Cezayirli'yi yanına alıp Emre Kılınç'ı biraz daha oyunda tutmak istemişti. Kaderin cilvesi; Emre, Bertolacci'nin golünden önce topu kaptıran isimdi.
Fatih Terim, üç puanın aslanın midesine indiğini anlayınca, oyun konsolunda karambol yakalayan oyuncu gibi tüm tuşlara bastı. Mohamed ve gecikmeli olarak oyuna giren Feghouli'nin yanı sıra Diagne ile Morutan da sahaya sürüldü. Karagümrük sadece benim değil, herkesin beklendiğinden daha kötü bir performans sergilemesine rağmen Pesic'in ayakları birbirine dolanınca galibiyeti kaçırdığı için üzgündür. Oysa ki; başlangıç onbirinde Halil'le birlikte oynatılacak Diagne ya da Mohamed'li bir Galatasaray kadrosu (rahatlıkla) kritik haftayı kayıpsız geçen taraf olurdu.
REHA KAPSAL - İLKELER VE PRENSİPLER
Galatasaray maça rotasyonla başladı. 11'de başlayan Ömer Bayram, Babel ve Emre Kılınç'ın göstereceği performans, forma rekabeti açısından önemliydi. Performanslarıyla fark yarattıkları da söylenemez. Fatih Terim'in oyuncu tercihleri, ilk yarı bitince oyuna müdahale etmemesi, ikinci yarı yine geç oyuncu değişiklikleri, formasyondaki değişikliklerinin doğru olmadığını söyleyebiliriz. Karagümrük gibi top ayağındayken kaleciden önündeki 6'lı pas hattına çıkmak isteyecek takıma karşı oyunun son bölümdeki gibi 6'lık blokla basması gerekir.
Galatasaray'ın hem yatay olarak hem de yeri geldiğinde 6'ya 4, 8'e 6 gibi bu ön alan baskılarında üstünlük sağlaması gerekirdi. Bu organizasyon eksikliği son 20 dakikalık bölüme kadar çok net görüldü. Aynı şekilde top ayağındaken özellikle oyun başlangıcında çok baskı yedi sarı-kırmızılılar.
3 temel başlıkta da daha sağlıklı bir oyun olması gerekir. Birinci, bekler stoperlerin yanına yatay gidecek; orta saha üçlüsü de stoperlerin önüne gelip pas kanalı oluşturup, rakibin de takım boyunu uzatmalı. İkinci, hücum oyuncularıyla rakiplerin takım boyu uzadığında birebir kalma şansı vardı. Üçüncü, opsiyon olarak iki kenar beki, sahte bek topsuz orta saha iç koridoruna sokup sayısal çoğunlukta baskı varsa; sağda kerem, solda Babel, Muslera'dan topu istemek için kendi yarı alanına gelip boş pozisyonda da pas isteyebilirlerdi.
Yapılacak opsiyonlarla da sayısal olarak üstünlük sağlandığı gibi daha rahat da rakip yarı alanına geçiş olacaktı. Galatasaray'ın kadrosu genç ve dinamizle beraber toplu ve topsuz oyunda hem yerleşimi hem savunma arkasına yaptığı koşular maçtan maça değişmeden daha otomatik bir şekilde gelişmesini sağlaması gerekir. Bunun için de oyunun hücum ve savunma yönündeki temel 'ilke ve prensiplerini' belirleyip bu maddeler doğrultusunda oyunun gelişimini sağlanması lazım.
Eğer bunlar da yeterli seviyede olmaz ve de oyun hafızası oluşmazsa yapılan rotasyonlar oyuncu tercihleri, değişim süreleri vs. birçok konu başlığı her zaman konuşulacaktır. Maalesef ülkemizdeki en büyük sıkıntı bir 90 dakika bittiğinde oyun felsefesinin artı ve eksileri değil de daha çok oyuncu performanslarının konuşulmasıdır.
