Gün alkış günü
G.Saray ligde ve Avrupa'da doludizgin gidiyor. Eksikleri yok mu? Çok. Bize sergilediği futbolu eleştirecek dokümanlar sunmuyor mu? Sunuyor. Ama ortada da bir gerçek var. Bu takım kazanmaya alıştı. Bunu da görmezlikten gelemeyiz. Buna rağmen "şans küfesini sırtına almış, futbol oynamadan puanları cebe atıyor" eleştirileriyle karşı karşıya. İyi güzel de öyle ya da böyle bu başarının keyfini çıkarmak gerekmez mi? Sezon başından bu yana 3 gol ortalamasını yakalamış. Eksiğine, sakatına rağmen yetenekli yıldızlarıyla rakiplerini deviriyor. Ligde 5'te 5 yapmış, Avrupa Ligi'ne deplasman galibiyetiyle başlamış. Yani bir gün nasılsa yenilecek diye oturup karalar mı bağlamak gerekiyor. Bu acımasızca eleştiriler niye? Dünyada yenilmeyen takım mı var? Hiç olmazsa yenilene kadar bu coşkuyu doyasıya yaşamanın gerekliliğine inanıyorum. Panathinaikos maçı sonrası G.Saray yine yerden yere vuruldu. Rakip inanılmaz goller kaçırdı doğru. Çünkü G.Saray inanılmaz pozisyonlar verdi. Ama G.Saray'ın kaçırdığı gollere ne demeli? Bana göre iki takımda kaçırdıkları pozisyonları gol yapsa zaten maçı G.Saray yine en kötü 6-3 kazanırdı. Her şeyin ötesinde Rijkaard ile G.Saray futbolcusu özgüvenine ulaştı. Sakatlar iyileşir, kötü futbol düzelir. G.Saray şartlar olumsuzken böyleyse, her şey dört dörtlükken neler yapacağını tahmine gerek yoktur. Seri başarılar G.Saray ve Türk futbolunun marka değeri için bulunmaz fırsattır.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.
