Turgay Demir

Yanlış zaman!

Ligin ilk yarısı bittikten sonra ve de tüm futbolcular tatil havasına girmişken oynanan kupa maçları büyük takım oyuncularına angarya geliyor.
Buna karşılık alt liglerden gelip kupada yoluna devam eden takımlarda yer alan futbolcular için bu maçlar vitrin anlamına geliyor.
Dolayısıyla kupanın 'bu mevsiminde' genellikle motivasyon farkı belirliyor sonuçları, kadro farkı değil.
Dün Antalya'daki manzara ile önceki gün Trabzon ya da Saracoğlu'nda gördüğümüz manzara pek farklı değildi.
Beşiktaş, Konya temsilcisi karşısında ilk 45'te bir türlü oyunun kontrolünü ele alamadı.
Bu yarıda iki gol bulmasına rağmen zayıf rakibine de üç-dört pozisyon verdi. Konya takımı ilk devre gol bulmuş olsa, bu maçın havası- suyu çok değişirdi. Beşiktaş'ta Guti bir an önce maçın bitmesini ister bir halde ortalarda dolaşırken, Quaresma gönül eğlendirdi. Tabata ne yaptığını bilemez bir halde ortada dolaştı. Dolayısıyla bir şansı daha iyi kullanamadı.

Kupa şoku yaşanıyordu
Ali Kuçik ve Furkangibi gençler için bu maçların büyük bir fırsat olduğu gerçek.
Ancak bu gençlerin ayaklarına gelen fırsatı çok iyi kullandıklarını söylemek zor. Özellikle de Ali Kuçik. O goller kaçar mı Ali? Bak, eloğlu nasıl vuruyor çatala!
İkinci yarıda İsmail ve Fink'in girmesiyle orta sahada Aurelio yalnızlıktan kurtulurken, Guti de rahatladı.
Ondan sonra "İspanyol çaldı, Portekizli oynadı" deyim yerindeyse. Harika paslaşmalar, şık hareketler vs... Beşiktaş biraz gaza basınca maç 3-0 da oldu...
O andan itibaren de yazının başında bahsettiğimiz motivasyonkonusu gündeme geldi.
Beşiktaş "Maç bitti"havasınagirdi, Konya takımı ise "Kalan sürede ne yaparsam kâr" havasında oynadı. Bu defa da maç bir anda 3-2 olmaz mı? 3-3 olması da an meselesiydi.
Beşiktaş son 10 dakikada ölüp ölüp dirildi.
Siyah-beyazlı oyuncular yeni bir kupa şoku yaşamadıkları için ne kadar şükretseler azdır.