Beş yıl...
Önce şehir Avni Aker oldu... Akabinde Avni Aker koca bir Trabzon şehri oldu... Trabzonspor uzun süredir onu var eden şehriyle hiç bu kadar yakın olmamıştı... Şampiyonluklarının elinden alındığı her 5 yılda bir bu şehir yürümek zorunda bırakılıyor ama bu kez son!
Şike sürecinin sportif anlamda çok gerekli olmasa da Yargıtay ayağı da tamamlanınca şehir; "artık ne bekliyorsunuz?" dedi, toplu şekilde, üst perdeden... Üstelik bunu yaparken, yürüyüş ve protestonun; polis otosu devirmeden, cam kırmadan, can yakmadan nasıl yapılacağını da gösterdiler... Medya ne yaptı bu protestoya gördünüz mü?
Göremezsiniz, göstermediler çünkü!
***
Trabzonspor, her 5 yılda bir yeniden başlamak zorunda kaldığı lige adeta "merhaba" der gibiydi dün gece...
Taraftarının yürüyüşüne, takımının başlarda koşarak yanıt vermesi "bir olma" adına çok önemliydi...
Emre Güral'ı önce şehrine, sonra ülkesine hediye edecek Trabzonspor...
Burak'ları, Selçuk'ları, Tolga'ları ve daha nicelerini hediye ettiği gibi...
Bir 5 yıl sonra, bu şartlar devam ederse başına ne geleceğini bilerek üstelik...
***
İyi başlayan, golü bulan, pozisyonlar kaçıran, özlenen bir Trabzonspor izledik ilk yarıda.
Sonrasında oyunun kontrolünü rakibe bırakan, golü ve pozisyonları yiyen eski Trabzonspor'a geri dönüş...
Skoru ya da oyunun kaderini hamleler ve haliyle de hamle oyuncuları belirledi.
Trabzonspor puan mı kazandı, puan mı kaybetti emin değilim ama aynı durum rakip için de geçerli, buna eminim.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.
