Tatil-at zamanı-2 (!)
Adeta ev ve tribünlerdeki yerlerini alan taraftarlarını bekledi oyuncular. Herkes, işini, gücünü, okulunu hâl yoluna koyup yerini alınca (!) sahada tempo arttı.
Ve 13. dakikada ilk gol Serkan'dan geldi.
Trabzon'un '1-0'lık skorlar'la ciddi sıkıntısı olduğu için 20. dakikada beraberlik golü atıldı. Şaşırtmadı. Bu tip maçların adı; 'rakibi küçümseme' olmasa da psikolojisi, tepeden tırnağa tüm camiayı etkisi altına alır, doğaldır.
Bank Asya'yı takip edenler için, orada oynanan futbol hiç de küçük değildir. İşte tam da bu sebeple Gaziantep BŞB ve futbolunun güzelliğini gözardı etmemek gerekiyor.
Böyle bir dönemde ve koşullarda bu tip maçlara konsantrasyonun zorluğuna rağmen, futbolun izlerini dahi görmek sevindiricidir. Egemen'in sert şutunu, mecburiyetten Umut'un önüne bırakan kaleci Kazım, 2. golü yerken ilk yarı da tamamlanıyordu. İlk yarıda göze çarpan hiçbir yeni isim kaydedemedik.
Hepsi özverililer. Ancak, ligin seyrine ekstra katkı verecek isim göremedik.
Dersler çıkarılmalı Şenol
Güneş, 2. yarıya oyuncu değişikliği yerine takımının arka bölgesini saat ibresi yönünde hafif çevirerek başladı.
Ligde denemek istediği bir modeli de test eder gibiydi. Egemen'i sola, Barış'ı sağa, Ferhat'ı sol öne aldı. Özellikle Egemen, 'oyuncu iyi ve güçlü ise her mevkide oynar' sözünü doğrular gibiydi. Sezer-Engin değişikliği hiçbir şey getirmedi. Ferhat-Ceyhun değişikliği de öyle. '87'de yenen 2. golün telafisi olur mu' diye beklentiler vardı, onlar da boşa çıkınca sonuç 2-2 olarak tescillendi. Bu durum, dünya futbolunda büyük takımların yaşadığı tipik bir durumdur.
Normaldir de.
Ders almak isteyenlere hayat her dakika derslerle doludur.
Bu 2-2 de ilginç bir ders olarak not edildi. Demek ki, son dakikalarda maç-puan kazanmak da var, kaybetmek de.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.
