- 30 Ekim 2008
Öfkeli yüzler
Galatasaray futbol takımı yıllardır "hakeme itiraz" konusunu bir türlü halledemedi. Bu sezonki artışı Skibbe'nin "narinliğine" bağlayamayız. Çünkü Fatih Terim varken de durum böyleydi, Gerets ve Kalli iş başındayken de sarı-kırmızılı oyuncular -ki hemen hemen hepsi uluslararası isimler- hakeme itiraz etme alışkanlığından bir türlü vazgeçmiyorlar. Antipatik oluyorlar, agresif görünüyorlar; üstelik bugüne kadar tek bir hakem kararı da değişmemişken... Son Eskişehirspor maçı da aynı görüntülere sahne oldu. Ayhan, Sabri ve Arda başı çekti. Bak Ayhan... Futbol anlayışını geliştirmede örneksin. Sonbaharında müthiş bir form yakaladın, Milli Takım kadrosuna girdin. Onca transfere rağmen hiçbir hoca seni takımından kesemiyor. Üstelik artık kolunda kaptanlık pazubandın da var. Çatık kaşlarıyla gaddar yüz ifadesi sana yakışmıyor. Artık daha olgun, daha sabırlı ve daha anlayışlı olman lazım. Seni forvet oyuncusu iken nasıl bir kesici ve oyun kurucuya dönüştüğünle hatırlayalım, agresif yüz ifadenle değil.
İyi insan da olmalısınız
Sen Sabri... Yıldıztabya'dan çıkıp Milli Takım formasını kaptın. Ailenin ve mahallenin gurur kaynağısın. Sağ çizgide enerjin ve mücadelenle kimse senden vazgeçemiyor. Ama unutma, bir ara bu takımın kapısından kovulma riskiyle karşı karşıya kaldın. Aslında pırıl pırıl bir insansın, yüzünden akıyor bu ama şu saha içindeki çekilmez görüntünden kurtul. Sana senden başka kimsenin faydası yok. Eğer o formayı kaybedersen bir daha bu günlerine asla dönemezsin. Ve sen Arda... Türk futbol altyapısının son yıllardaki en büyük ve belki de tek yıldız oyuncususun. Küçücük yaşında hem kendi takımında hem de Milli Takım'da neredeyse "kurtarıcılık" rolü omuzlarına bindi. Üstelik sen yaşından beklenmeyecek derecede olgunluk ile bu yükü kaldırmayı becerdin. Büyük oyuncusun. Ama büyük insan olma potansiyelini de kullanmalısın. Takım kaybettikçe de sinirleniyorsun. Bu görüntüler sana yakışmıyor. Galatasaray iki maç kazanır ve herkes Eskişehir maçının skorunu unutur. Ama senin Fırat Aydınus'a yaptığın hafızalarda hep kalacak. Böyle görüntülerin isminle yan yana hatırlanmasına izin verme.. İyi futbol oynamak yetmiyor, iyi ve örnek insan olmak da gerek. Milyonlarca çocuğun senin gibi olmak için yanıp tutuştuğunu biliyorsun. Sen de bir zamanlar birileri gibi olmak için aynı duyguları beslememiş miydin? Büyük oyuncu olmak sorumluluk ister.
İyi insan da olmalısınız
Sen Sabri... Yıldıztabya'dan çıkıp Milli Takım formasını kaptın. Ailenin ve mahallenin gurur kaynağısın. Sağ çizgide enerjin ve mücadelenle kimse senden vazgeçemiyor. Ama unutma, bir ara bu takımın kapısından kovulma riskiyle karşı karşıya kaldın. Aslında pırıl pırıl bir insansın, yüzünden akıyor bu ama şu saha içindeki çekilmez görüntünden kurtul. Sana senden başka kimsenin faydası yok. Eğer o formayı kaybedersen bir daha bu günlerine asla dönemezsin. Ve sen Arda... Türk futbol altyapısının son yıllardaki en büyük ve belki de tek yıldız oyuncususun. Küçücük yaşında hem kendi takımında hem de Milli Takım'da neredeyse "kurtarıcılık" rolü omuzlarına bindi. Üstelik sen yaşından beklenmeyecek derecede olgunluk ile bu yükü kaldırmayı becerdin. Büyük oyuncusun. Ama büyük insan olma potansiyelini de kullanmalısın. Takım kaybettikçe de sinirleniyorsun. Bu görüntüler sana yakışmıyor. Galatasaray iki maç kazanır ve herkes Eskişehir maçının skorunu unutur. Ama senin Fırat Aydınus'a yaptığın hafızalarda hep kalacak. Böyle görüntülerin isminle yan yana hatırlanmasına izin verme.. İyi futbol oynamak yetmiyor, iyi ve örnek insan olmak da gerek. Milyonlarca çocuğun senin gibi olmak için yanıp tutuştuğunu biliyorsun. Sen de bir zamanlar birileri gibi olmak için aynı duyguları beslememiş miydin? Büyük oyuncu olmak sorumluluk ister.