Turgay Demir

4 dakikalık mutluluk

Çölde kutup ayısına denk gelen bahtsız Bedevi, Bizim Çocuklar'ın yanında piyango talihlisi gibi kalır… Futbolumuz çok ciddi bir kaostan geçerken Millî Takım da adeta bir korku tüneline girmiş gibi. Sahadaki oyun zaman zaman umut verse tabelada hep hüsran yazıyor maalesef. Dün gece Bologna'da topla daha çok oynadık, daha fazla atak yaptık, daha çok pozisyon bulduk ama yine kaybettik. İtalya ilk geldiği pozisyonda golü buldu. Bu golün altından kalkmamız 61 dakika sürdü, mutluluğumuz ise sadece dört dakika… Oyuna bakarsak Yunus ve Aral kanatlarda uçurtma gibi gittiler. Ferdi, Salih, hatta Abdülkerim öne çıkıp gol aradılar. Defalarca rakip ceza sahasına kadar geldik ama boşuna..

Futbolda rakip kaleye gitmek elbette önemli fakat oraya neden gittiğinizi de göstermeniz gerekiyor. Gol atamıyorsanız, bütün o istatistikler anlamsız kalıyor. Çünkü futboldaki tek gerçek istatistik tabelaya yazılandır, diğerleri değil. Montella artık gitmeli… Bu takımı bilmem kaç maçtır santrforsuz oynatması ve sürekli devşirme santrfor arayışlarına girmesi, onun en büyük hatalarından biri. Bu seviyede, üstelik deplasmanda oynanabilecek iyi oyunlardan birini oynadığımız halde üç gol yiyip sadece bir gol atabiliyorsak ben en başta hocaya bakarım. Çünkü mesele sadece futbolcuların ne yaptığı değil, hocanın elindeki malzemeyi nasıl kullandığıdır. İtalyan, değişikliklerde çok geç kaldı. İrfan Can'ı gereksiz yere uzun süre sahada tuttu. Maçın gidişatına müdahale etmesi gereken anlarda kenarda bekledi. Tamam, rakipler güçlü ama biz de Lihtenştayn değiliz… A Milli Takım'ın, Montella'dan daha iyisine ihtiyacı olduğu aşikar. Bu arkadaş bizi anlamıyor… Bize bizden biri lazım vesselam.