- 13 Mayıs 2010
Büyük yürüyüş
Futbol, basketbol, voleybol. Bu üç branşta bu sezon toplam 19 kez karşı karşıya gelmiş iki ezeli rakip. Bunların 18 tanesini F.Bahçe, sadece 1 tanesini G.Saray kazanmış. Gerçekten ezici bir üstünlük. Mutlaka futbol her şeyin önünde ama F.Bahçe tüm branşlarda iddiasını ortaya koyarak sadece bir futbol kulübü olmadığını da gösteriyor. Bayan voleybol takımının başarısı ortada. M. Ali Aydınlar önderliğinde Avrupa ikinciliğine uzanan, lig şampiyonluğunu namağlup elde etmiş muhteşem bir ekip var. Bayan basketbolda ulaşılan namağlup şampiyonluk bile yeterli görülmemiş ki sezonun bitimiyle müthiş bir transfere imza atılmış. Şu an otoriteler tarafından dünyanın en iyi kadın basketbolcusu olarak gösterilen Diana Taurasi önümüzdeki sezon F.Bahçe formasını giyecek. Tıpkı voleybolda olduğu gibi orada da hedef Avrupa şampiyonluğu. Erkek voleybolcuların da ligi şampiyon bitirdiğini unutmayalım. Futbol ve erkekler baskette de şampiyonluk yürüyüşü tam gaz devam ediyor.
Dört dörtlük bir tablo
Tesisleşme, stat, Fenerium, halka açılma, taraftar kart ve onlarca başka projenin kulübü getirdiği nokta ortada. Ama en nihayetinde sportif başarı da şart. Hatta bunların hepsi olsa, futbolda kaçırılan bir şampiyonluk bir anda her şeyi unutturabiliyor. Ama futbolda gelen şampiyonluğun yanına hem diğer branşlardaki başarılar hem de kurumsal anlamda yapılan olağanüstü işler eklenince dört dörtlük bir tablo ortaya çıkıyor Bu tabloda ana pay sahibi tabii ki Aziz Yıldırım ve yönetimi. Ama her branşta salonları tıklım tıklım dolduran, her yeni çıkan projede kulübe destek olan taraftarın da yeri apayrı. Bu taraftarın gücünü kimse yadsıyamaz. O taraftar, zamanında omuzlarda taşıdığı kaptanlarının bir kalemde nasıl silinebileceğini de gösterecektir! Hiç kimsenin takımı için alın teri dökmesine veya işine saygı göstermesine bir itirazı yok. Ama kişisel kavgalarından dolayı bu derece çirkinleşmesini de bu taraftarın kabullenmesini beklemek hayalcilik olur. Hem Ümit Özat hem Melih Gökçek bu anlamda kendileri adına son derece kötü bir sınav verdiler geçen hafta. Bunun bir takım sonuçlarına da katlanmak durumunda kalacaklardır.
Dört dörtlük bir tablo
Tesisleşme, stat, Fenerium, halka açılma, taraftar kart ve onlarca başka projenin kulübü getirdiği nokta ortada. Ama en nihayetinde sportif başarı da şart. Hatta bunların hepsi olsa, futbolda kaçırılan bir şampiyonluk bir anda her şeyi unutturabiliyor. Ama futbolda gelen şampiyonluğun yanına hem diğer branşlardaki başarılar hem de kurumsal anlamda yapılan olağanüstü işler eklenince dört dörtlük bir tablo ortaya çıkıyor Bu tabloda ana pay sahibi tabii ki Aziz Yıldırım ve yönetimi. Ama her branşta salonları tıklım tıklım dolduran, her yeni çıkan projede kulübe destek olan taraftarın da yeri apayrı. Bu taraftarın gücünü kimse yadsıyamaz. O taraftar, zamanında omuzlarda taşıdığı kaptanlarının bir kalemde nasıl silinebileceğini de gösterecektir! Hiç kimsenin takımı için alın teri dökmesine veya işine saygı göstermesine bir itirazı yok. Ama kişisel kavgalarından dolayı bu derece çirkinleşmesini de bu taraftarın kabullenmesini beklemek hayalcilik olur. Hem Ümit Özat hem Melih Gökçek bu anlamda kendileri adına son derece kötü bir sınav verdiler geçen hafta. Bunun bir takım sonuçlarına da katlanmak durumunda kalacaklardır.