Hakkı Yalçın

Fenerbahçe bu sezon derbilerde "pek bi güzel" yeniliyor. Futbolcular sorumluluğu üzerinden atıyor ve "futbol mücadeleyle şekillenir" gerçeği de yan gelip yatıyor. İlk yarıda maçı kazanırız havası verenlerin, Beşiktaş 10 kişi kaldıktan sonra ağalık sistemine geçmesi bu tarihi yenilgiyi hazırladı. Adına hezimet mi denir, tarihi yenilgi mi denir ne denirse densin, şımarıklığın bedeli böyle ödenir. Bu takımda birilerinin utanması gerekir ama dev aynaları ve "naylon savunma metinleri" her zaman revaçtadır. Maç boyu sahada kazık gibi çakılan Pedro'yla, sürekli tribüne oynayan ve hakemle düet yapan Mert Hakan Yandaş'ın o takımda ne işi var? Maçın kaderinin Valencia'nın kaçırdığı penaltıyla değiştiğini düşünen varsa, Valencia'nın kaçırdığı penaltı, atılan ilk goldeki penaltının sahte olmasının ilahi bedeliydi. İlk yarıda sahanın yıldızı olan Arda Güler'e gelince, böyle özel gençleri kazanmak zorundayız, o yüzden uygun adımları işaret etmeliyiz. Sevgili Arda o formayla kendine örnek alacağın kişi Lefter olmalı, Mert Hakan Yandaş gibileri değil.

Bu maç psikolojik bir devrimdir. Beşiktaşlı futbolcular azaldıkça çoğalırken, saha içindeki sadakatin ne kadar değerli olduğunu gösterdiler. Redmond gecenin en özel adamıydı. Cenk Tosun eski resimlerin içinden çıktı. Ve Mert Günok kendisini o takımdan gönderenlere "kaleci duruşunun" imzalı posterini gönderdi. Ben de selamlarımı gönderdim, "yok senin üstüne yok başka biri."

10 kişi kalıp kaybettikleri maçlardan sonra "bizi ancak 10 kişi kalınca yenerler" diyen Jesus'un kulakları çınlamıştır eminin "10 kişiyle maç nasıl kazanılır" gerçeğini Şenol Güneş gösterdiyse, bu zafer her dilde destan sayılır. Şenol Güneş futbol dehasını kullanırken, maçın ilk yarısındaki çaresizliğin geri dönüşümünü muhteşem hale getirdi. Pazar gecesi gökyüzünden bir yıldızı indirir Şenol Güneş'in göğsüne rozet yaparım. O statta görkemli taraftar topluluğu önünde 10 kişiyle Fenerbahçe'ye 4 gol atan Beşiktaşlı futbolcuları da alnından öperim.

Galatasaray'dan Adana Demirspor karşısında gökkuşağı tadında bir galibiyet. Bu galibiyet liderlik özleminin kalıcı olmasına yönelik kalp hikayesidir ama oynanan futbol geride fazlasıyla soru işareti bıraktı. Maçı izlerken Galatasaray'ın oltaya gelme ihtimalini yok sayamadım. Futbolcuların çoğu bildiklerini unutmuş gibiydi. Adana Demirspor ikinci yarıda Galatasaray'ı beraberliğe kilitlerken, Okan Buruk çıktı sahneye. Oyuncu değişiklikleriyle oyunun kurallarını da değiştirdi. Kazanma arzusunu elden ayaktan düşürmemek için elindeki çilingirleri sahaya sürdü ve maçı kopardı. Gecenin adamı; Zaniolo. Gece onun için özel tasarlanmıştı sanki. Gecenin hayal kırıklığı İcardi. Rakip kaleye gözünü diktiğinde savunmanın içinden geçen büyük ustanın, pozisyonları teğet geçmesi maçı zora sokan etkenlerden biriydi.

Yazımın sonunda mesele yine çocuklar. Düşünüyorum da eskiden futbolcuların yüzlerinden nur akardı, şimdi bazıları katil gibi bakıyor. Onların gözlerindeki nefretin bütün halleri yakın çekimlerde dışa vuruyorsa, kameraman arkadaşlardan rica ediyorum. "Lütfen katil bakışlı futbolcular için uzak çekim yapılsın!" Çocuklarımız korkuyor.