Atiba, Veli... İkisi birden yok. Demba ba da yok. "Beşiktaş'ın işi kolay değil" diye düşünüyorduk. Maç başladı; "Eyvah" dedim, "Tottenham bırak beraberliği galibiyet alarak grup lideri olarak çıkacak Atatürk Olimpiyat Stadı'ndan" diye geçti içimden...
Tottenham oyuna hükmediyor, dilediği zaman hızlandırıyor, dilediği zaman ayağa oynayarak sete çeviriyor. Etkili diyebilecğimiz bir oyun hakimiyeti ilk yarının tamamına yakın devam etti. İkinci yarıda oyun olarak moralli Tottenham yükleneceğine ilk yarıda silik oyunundan demoralize olduğunu düşündüğümüz Beşiktaş süre ilerledikçe daha iyi oynamaya başladı. "Dur" dedi Tottenham'a..."
Eksiğim ama güvenimi hiç kaybetmedim, formdayım" diyerek reaksiyon gösterdi. Hem rakibine pozisyon vermedi, hem de çok hızlı ataklarla 4-5 tane pozisyon buldu. İlk yarı ile ikinci yarı arasındaki fark şuydu: İlk 45 dakika Tottenham iyi oynarken fazla üretemedi. İkinci yarı Beşiktaş iyi oynarken pozisyon üretebildi ve golü de buldu. Ağır zemine rağmen Kerim Frei çok etkili ve çok çabuk, rahat adam geçebiliyor.
Gökhan Töre de kendine güvenli ve formda...
O da rakibinin üzerine gidiyor. Olcay Şahan da aynı etkinliğe bürününce yani rakibinin üzerine topla gitme özelliklerini kullanınca, çok iyi transfer olarak gördüğüm Cenk Tosun da maçı bitiren golü kaydetti.
Oyunun tamamına yakın defans dörtlüsü ve Tolga dikkatli, konsantrasyonu üst düzeyde oynadı. Stoperler hep oyun içerisinde kaldılar, rakiplerine hep yakındılar. Hatta Beşiktaş stoperleri 4 tane farklı santrforla oynadılar. Özgüvenli Beşiktaş rakibine fazla şans tanımadı.
