Olcay Çakır

Tatil'at zamanı (!)

Açıkçası, sağda Barış Ataş'ı beklerken, Mustafa Yumlu'yu görmek bizleri şaşırttı.
Aynı Mustafa, maçın başlarında 2 kez gole yaklaşıp, bir ortası da direkten dönünce bizleri tekrar şaşırttı.
Biz kendisini o dakikalarda 'İngiliz sağ bek'lere benzettik. Şenol Güneş'in bu tercihini de Emenike'ye bağladık. Avni Aker'in klasik maçları gibiydi dün geceki.
Önce, en baştan yakalanan bir gol pozisyonuyla bu kural aynen devam etti.
Sonrasında geciken golle sıkışan oyun, gerilen ve üretemeyen oyuncular izledik. Türkiye' de tüm takımlar, Karabük'e değil, Emenike'ye hazırlık yapıyor maçlardan önce.
İlk yarıda sahada adam eksilten oyuncu sayısı az olunca, kapanan-abanan takımın hangisi olduğunu çözemedik.
Oyunun ilerleyen dakikalarında beklenen klasik gerilime, "acaba Engin ne zaman oyundan atılacak?" gerilimi de eklenince ilk devre şükürlerle tamamlandı.

Şov da uyandıramadı
Trabzonspor, 2. yarıya Ceyhun-Yattara değişikliği ile başladı. Ceyhun'un oynamaya oynamaya ağırlaştığına üzülerek tanıklık ediyoruz. Yattara, kanadından getirdiği toplarla hem pozisyon hazırladı hem de onları bir güzel harcadı.
İlk dakikalarında üst üste yakalanan pozisyonlar sonrası oyun, 61'e kadar durdu adeta.
Seyircinin muhteşem 61. dakika şovu da sahadaki oyuncuları uyandıramadı uzun süre.
Maçın başından itibaren oyun disiplininden kopmayan Karabükspor, yerinde müdahalerle hakimiyeti Trabzonspor'a bırakmadı.
Bu dakikalardan sonra gol, her iki takım içinde şuursuz pozisyonlarla gelebilirdi.
Maçın başında Burak'ın şutunu çıkararak öz güveni patlayan Karabük kalecisi Tomic, bu dakikalarda üst üste gollük vuruşları savuşturmayı başardı.
Ancak çok enteresandır, Trabzonsporluların yapamadığını takım arkadaşı Engin yaptı.
Böyle kritik maçta gol ancak böyle gelirdi. Barış-Alanzinho hamlesi, Barış'ın neden 11 de başlamadığını da gözümüze sokar gibiydi.
Maç bir an da 3-0 bitti. Baskı altında üretmenin ne kadar zor olduğunu da bir kez daha gösterdi.