Cehennem Donana Kadar Fenerliyiz" diyordu bez afişte. Bendeniz Erzurum Kış Olimpiyatları'nda, Palandöken'deyim malum.
Yani diyeceğim şu ki: Cehennemi bilmem ama benim Türkçem bile dondu burada. Neyse ki üşümenin kantar topuzu yerine Fener'in Topuz'u kaçtı tez ısındım. Mehmet Topuz öyle inatçılık etti ki, topu rakiplerinden söktü aldı ve ilk golü getiren kornerin yaratılmasını sağladı. Durmadı, kısa süre sonra muhteşem bir gol pası daha verip ikiletti takımını.
Fener tribünlerinin "maçın esas çocuğu" olarak yürekten dile uzanan seslenişi bu yüzdendi Mehmet'e. Trabzon'u siz de gereksiz ürkek çekingen gördünüz mü bilmem. Bunca cesur hamleli haftadan sonra öz güvensiz defans elemanları kalabalık çıkışları şaşırttı. Bir de Egemen'in sakatlanıp vakitsiz çıkışıyla, Giray'ın inisiyatifsiz tavrı işine yaradı Kanarya'nın.
Rövanşın ilk taksidi
2-0 gibi net skora rağmen Kanarya'nın da çok rahat olmadığını gördük giderek. Futboldan çok serbest güreş- kung fu karışımı hareketler bunun bariz belirtisiydi. Sonunda da mebzul sarı, 3 kırmızıyla maç "kart'a kaçtı" malum.
Hakemden iki satır laf etmezsem ayıp kaçar.
Maça gereksiz, şanssız, adaletsiz düdükleriyle gölge etmeseydi başka ihsan istemezdik.
Haa bir de ayak altında dolaşıp, sankim de defans oyuncusu gibi dikilmesini tabii.
Böyle gerilimi yüksek maçlarda kalite çok zaman mümkün olmuyor. Yine de her iki takımın mücadeleci, oyun disiplininden kopmaz, inançlı tavrı hoştu yalan yok.
Ancak buna son dakikalara doğru Topuz'a yapılan gereksiz hareketi katmıyorum. Giray gelip araya girmese o sinirle hak etmediği halde bir kırmızı da Mehmet'e gelirdi valla.
Sözün özü bir büyük maç daha geride kaldı, Fenerbahçe 2 sezonun intikamının ilk taksidini 2-0'la aldı
