- 11 Aralık 2013 | Çarşamba
Aysal şansı
Ayıptır söylemesi, "Mutfağa gidip bi' su içeyim demiştim" alt tarafı...
Abartmıyorum 120 saniye falan sonra odama geri döndüğümde saha zemininin rengi beyaza, topun rengiyse kırmızıya dönmüştü.
Bu sırada Real Madrid, Kopenhag'ta öndeydi, hakemin çizgilerin belirlenmesine dair verdiği arada çaresizce seyirciyi eyleyen yorumcular en doğal halleriyle harika cümleler kuruyorlardı. Bülent Korkmaz; ''Portekizli hakem ilk kez kar gördü galiba'', Mehmet Demirkol' ise ''İki yıllık statta ısıtma olmaması da enteresan'' diyorlardı. Mancini'nin üçlü görünümlü dörtlü savunmasından da şaşırtıcıydı durum.
Güntekin'in söylediğine göre stada doğal gaz gelmediğinden ısıtma sistemi çalışmıyormuş. Peki ya hakem; onun çalışmayan izan duygusunun gerekçesi neydi? Herkesin gözardı ettiği o gerekçeyi açıklıyorum; Ünal Aysal şansı...
Tarih yazacaklar neredeyse
Aysal hayatımda gördüğüm en şanslı insan.
Bir kez daha her şey onun gönlüne göre, -en azından bakış açısına göre- şekillendi.
Maç öncesinde bu maçın neredeyse hiçbir önemi olmadığını, Kopenhag'da Real Madrid'e güvendiğini (ya da buna benzer bir şey) belirtmişti.
Penaltılarla tur atlayan oyuncularıyla dalga geçen tüm takımların elenmesiyle G.Saray kupada yalnız kalmıştı. ''Terim'den nasıl kurtulurum'' diye düşünürken, Milli Takım Terim'e teklif yapıveriyordu.
Dün geceyse; futbolcular, teknik kadro, yönetim ve milyonlarca G.Saraylı tonla stresten kurtuluyor, Kopenhag'taki maçın tadını çıkarmaya koyuluyordu.
Avrupa Ligi'ne devam etmeye dünden razı Ünal başkan artık Drogba ile ek bir prim pazarlığına gerek kalmadan daha fazlasını umabilecek durumda.
Bu şansla G.Saray'ın Juventus'u elemesine hiç şaşırmayacağım. Hatta; Aysal, G.Saray'ın başındayken kulüp tarih yazmaya devam edecek diye düşünüyorum.
Şampiyonluk için heveslenen F.Bahçeliler bile bu durumdan rahatsızlık duyuyor olabilir.
G.Saraylılar ise bu iddiamı pozitif bilimlerle beslenen gerekçelere dayandırsam daha mutlu olurdu şüphesiz...
Abartmıyorum 120 saniye falan sonra odama geri döndüğümde saha zemininin rengi beyaza, topun rengiyse kırmızıya dönmüştü.
Bu sırada Real Madrid, Kopenhag'ta öndeydi, hakemin çizgilerin belirlenmesine dair verdiği arada çaresizce seyirciyi eyleyen yorumcular en doğal halleriyle harika cümleler kuruyorlardı. Bülent Korkmaz; ''Portekizli hakem ilk kez kar gördü galiba'', Mehmet Demirkol' ise ''İki yıllık statta ısıtma olmaması da enteresan'' diyorlardı. Mancini'nin üçlü görünümlü dörtlü savunmasından da şaşırtıcıydı durum.
Güntekin'in söylediğine göre stada doğal gaz gelmediğinden ısıtma sistemi çalışmıyormuş. Peki ya hakem; onun çalışmayan izan duygusunun gerekçesi neydi? Herkesin gözardı ettiği o gerekçeyi açıklıyorum; Ünal Aysal şansı...
Tarih yazacaklar neredeyse
Aysal hayatımda gördüğüm en şanslı insan.
Bir kez daha her şey onun gönlüne göre, -en azından bakış açısına göre- şekillendi.
Maç öncesinde bu maçın neredeyse hiçbir önemi olmadığını, Kopenhag'da Real Madrid'e güvendiğini (ya da buna benzer bir şey) belirtmişti.
Penaltılarla tur atlayan oyuncularıyla dalga geçen tüm takımların elenmesiyle G.Saray kupada yalnız kalmıştı. ''Terim'den nasıl kurtulurum'' diye düşünürken, Milli Takım Terim'e teklif yapıveriyordu.
Dün geceyse; futbolcular, teknik kadro, yönetim ve milyonlarca G.Saraylı tonla stresten kurtuluyor, Kopenhag'taki maçın tadını çıkarmaya koyuluyordu.
Avrupa Ligi'ne devam etmeye dünden razı Ünal başkan artık Drogba ile ek bir prim pazarlığına gerek kalmadan daha fazlasını umabilecek durumda.
Bu şansla G.Saray'ın Juventus'u elemesine hiç şaşırmayacağım. Hatta; Aysal, G.Saray'ın başındayken kulüp tarih yazmaya devam edecek diye düşünüyorum.
Şampiyonluk için heveslenen F.Bahçeliler bile bu durumdan rahatsızlık duyuyor olabilir.
G.Saraylılar ise bu iddiamı pozitif bilimlerle beslenen gerekçelere dayandırsam daha mutlu olurdu şüphesiz...