- 22 Ekim 2013 | Salı
Daha fazlası
Fenerbahçe'de iyiye giden çok şey var. Ama bir yanı da geri çekiştiriyor.
Kazanma ritmini tuttursa da bazı gerçekler yürürlükte hâlâ.
Kayseri'de çok koştular az attılar diyebiliriz.
Ama bu denli üstün mücadeleye rağmen, suratsız bitebilirdi maç.
Ruh zincirindeki kopukluklar dışa vururken.
***
Kazanırken alkışlar elbette haktır. Eğer kaybetmek istemiyorsanız, gerçekleri de kazanırken göreceksiniz.
Çünkü verdiklerini en kolay geri alan gerçektir futbol.
***
Bu takım kavgasını haklı kılan inancın yol arkadaşlarıyla doluysa... O formayı isimler değil ruhlar giyiyorsa... "Yürek haritası sizi defineye götürüyor çocuklar" dememiz için.
Daha fazlası gerekiyor.
***
Kuyt'a ellerimiz çatlayıncaya kadar alkış.
Bir yabancı kendini bir takıma ancak bu kadar ait hissedebilir.
Hiçbir pozisyonu küçümsemiyor. Akıldan ve enerjiden oluşan bir yapısı var.
Takım arkadaşlarına göğüs kafesinden haykırıyor, "kazanmalıyız" diye.
***
Sow, Fenerbahçe'nin yüzünün güldüğü resimlerde en çok imzası olan adam.
Elden düşme pozisyonları bile paha biçilmez hale getiren biri. .
Mehmet Topal varlığı yokluğunda bile hissedilen önemli biri.
Ama Cristian bu takımın en zayıf halkası.
Topla gevelemesi, rakibin kendini toparlama nedenini oluşturuyor.
Yerli bir gence gösterilmeyen özenin Cristian'a gösterilmesi "tahammül" ayrıcalığının yabancıdan yana kullanılması demek.
Bunun adı da haksızlık!
***
Ve Caner Erkin...
Caner sezonun en özel ismi ama bir pozisyonda maçtan kopabiliyor.
Bir bakıyoruz takımda "üstat" rolüne soyunuyor.
Bir bakmışız "kenar süsü."
Bu kadar problemli adam portresi çizmek neyin nesi?
Bir futbolcunun sarı kartlık bir pozisyona bu denli bozulup, takımın ahengini bozmaya hakkı var mı?
Hakeme"Beni sahadan at" diye bas bas bağıran birini, 43. dakikada oyundan almak, Ersun Yanal'ın en doğru hamlelerinden biriydi.
***
Halis Özkahya sahadaki en garip adamdı aslında.
Caner'e gösterdiği sarı kart da garipti ama Caner'i sahadan atması gerekirdi.
Buna karşılık maçın başında Mangane'nin Sow'a yaptığı sarı kartlık harekete faul bile vermedi.
Erciyesli Numan'a gösterdiği sarı kartta, rakip ceza alanına girmekte olan Alper'e avantaj tahammülü göstermemenin adını siz koyun.
Çünkü bu ülkede adam gibi maç yönetmek bir rivayettir.
Ne yazık ki bazı hakemlerin kaza süsü verdikleri pozisyonlar kesinlikle cinayettir.
***
Sahi ya, hakemler maç içinde birbirleriyle, neden elleriyle ağızlarını kapatarak konuşuyorlar?
Bizim gördüklerimizi ve bildiklerimizi bizlerden saklamak için mi?
Kazanma ritmini tuttursa da bazı gerçekler yürürlükte hâlâ.
Kayseri'de çok koştular az attılar diyebiliriz.
Ama bu denli üstün mücadeleye rağmen, suratsız bitebilirdi maç.
Ruh zincirindeki kopukluklar dışa vururken.
***
Kazanırken alkışlar elbette haktır. Eğer kaybetmek istemiyorsanız, gerçekleri de kazanırken göreceksiniz.
Çünkü verdiklerini en kolay geri alan gerçektir futbol.
***
Bu takım kavgasını haklı kılan inancın yol arkadaşlarıyla doluysa... O formayı isimler değil ruhlar giyiyorsa... "Yürek haritası sizi defineye götürüyor çocuklar" dememiz için.
Daha fazlası gerekiyor.
***
Kuyt'a ellerimiz çatlayıncaya kadar alkış.
Bir yabancı kendini bir takıma ancak bu kadar ait hissedebilir.
Hiçbir pozisyonu küçümsemiyor. Akıldan ve enerjiden oluşan bir yapısı var.
Takım arkadaşlarına göğüs kafesinden haykırıyor, "kazanmalıyız" diye.
***
Sow, Fenerbahçe'nin yüzünün güldüğü resimlerde en çok imzası olan adam.
Elden düşme pozisyonları bile paha biçilmez hale getiren biri. .
Mehmet Topal varlığı yokluğunda bile hissedilen önemli biri.
Ama Cristian bu takımın en zayıf halkası.
Topla gevelemesi, rakibin kendini toparlama nedenini oluşturuyor.
Yerli bir gence gösterilmeyen özenin Cristian'a gösterilmesi "tahammül" ayrıcalığının yabancıdan yana kullanılması demek.
Bunun adı da haksızlık!
***
Ve Caner Erkin...
Caner sezonun en özel ismi ama bir pozisyonda maçtan kopabiliyor.
Bir bakıyoruz takımda "üstat" rolüne soyunuyor.
Bir bakmışız "kenar süsü."
Bu kadar problemli adam portresi çizmek neyin nesi?
Bir futbolcunun sarı kartlık bir pozisyona bu denli bozulup, takımın ahengini bozmaya hakkı var mı?
Hakeme"Beni sahadan at" diye bas bas bağıran birini, 43. dakikada oyundan almak, Ersun Yanal'ın en doğru hamlelerinden biriydi.
***
Halis Özkahya sahadaki en garip adamdı aslında.
Caner'e gösterdiği sarı kart da garipti ama Caner'i sahadan atması gerekirdi.
Buna karşılık maçın başında Mangane'nin Sow'a yaptığı sarı kartlık harekete faul bile vermedi.
Erciyesli Numan'a gösterdiği sarı kartta, rakip ceza alanına girmekte olan Alper'e avantaj tahammülü göstermemenin adını siz koyun.
Çünkü bu ülkede adam gibi maç yönetmek bir rivayettir.
Ne yazık ki bazı hakemlerin kaza süsü verdikleri pozisyonlar kesinlikle cinayettir.
***
Sahi ya, hakemler maç içinde birbirleriyle, neden elleriyle ağızlarını kapatarak konuşuyorlar?
Bizim gördüklerimizi ve bildiklerimizi bizlerden saklamak için mi?