- 15 Ekim 2013 | Salı
Milli takım ve Alex…
Bugün Hollanda'yı yenmek zorunda olduğumuz tarihi bir maça çıkıyoruz.
Millilerin böyle bir çıkmaza girmesine gerek yoktu.
O yüzden futbolcular önce kendilerini sorgulamalı.
Çünkü grup elemelerinde Abdullah Avcı'ya karşı organize olan sistem yarattı bu çıkmazı. Attıkları gole bile sevinmeyen milli futbolcular.
Bugün hatalarını onarma sorumluluğunu üstlenenler, dün yok yere harcadıkları puanları da hatırlasın.
***
Macaristan gibi bir takıma 5 puan verdik.
Kötülük dayanışmasının simgesi!
Açığa vuran gerçeklerde bazı futbolcuların çirkinliklerine "ipuçları" verdik.
Türk futbolundaki cehaletin dışa vurumu!
Hayır bir telaffuz hatası değil!
Gerçekten forma aşkıyla hizmet edilse, kişisel tavırlar sorumluluğun canına okumasa biz çoktan finaldeydik.
***
Fatih Terim, en gerçekçi sözü söyledi. "Kaybedecek bir şey yok." Çünkü bizim takım, kaybedeceği her şeyi, daha önceki maçlarda kaybetti.
Bugün kazanmak zorunda olduğumuz 3 puan, dün sebil edilen puanların ödeşmesidir.
***
Biz öyle bir ülkeyiz ki, kazanırken bütün günahların üzerini örtüyoruz.
Kaybedince kendimizi kaybediyoruz.
O yüzden futbol kültürümüz oluşmadı.
Katil kılıklı başkanların ve yöneticilerin itibar gördüğü bir ülkede, futbolcunun kültürüne, altyapısına yatırım yapılmıyor.
Niye yapılsın ki?
Böyle bir sistemin getirisiyle geçinmek varken.
İşin en acı yanı, yabancı futbolcular da bize benziyor.
***
Hollanda maçı öncesi Kuyt ve Sneijder'in ellerinde döner bıçaklarıyla, tavuk dönerinin önünde verdiği pozlara baktım.
Sloganları da ortak. "Bıçaklarımızı bileyledik!"
Avrupalı dediğimiz, akıllı adam bellediğimiz insanların bizlere benzemesindeki çekim gücüne pek şaşırmadım!
Onlar kendilerinde olanı bize vermek yerine, bizde olanları alır ya.
Giderken arkalarında bıraktıkları da, onlara miras kalır.
Benim aklımda "adam gibi yabancı" dedikleri zaman, Alex de Souza'yı hatırlıyorum bir tek. Çocukların rüyalarına masal taşıyan adamı.
***
Gitmesine üzüldüğüm başka biri olmadı hiç.
Alex gibileri, her zaman futbolumuzun içinde olmalıydı.
Çünkü aile hayatının da, insanlığın da örnek ismiydi.
Ne yaptıysa kalbiyle yaptı.
Yeteneğin ve asaletin simgesi olarak kalacak.
Yabancı değil, insanlığın evsahibi olarak da.
***
Bugün kazanabiliriz, final hayallerine uzanabiliriz.
Ama kaybettiğimiz bazı şeyler vardır ki, onları bir daha asla kazanamayacağız.
Bunu görebiliriz.
Her bayramda saygının ceketinden bir düğme daha eksilirken.
Millilerin böyle bir çıkmaza girmesine gerek yoktu.
O yüzden futbolcular önce kendilerini sorgulamalı.
Çünkü grup elemelerinde Abdullah Avcı'ya karşı organize olan sistem yarattı bu çıkmazı. Attıkları gole bile sevinmeyen milli futbolcular.
Bugün hatalarını onarma sorumluluğunu üstlenenler, dün yok yere harcadıkları puanları da hatırlasın.
***
Macaristan gibi bir takıma 5 puan verdik.
Kötülük dayanışmasının simgesi!
Açığa vuran gerçeklerde bazı futbolcuların çirkinliklerine "ipuçları" verdik.
Türk futbolundaki cehaletin dışa vurumu!
Hayır bir telaffuz hatası değil!
Gerçekten forma aşkıyla hizmet edilse, kişisel tavırlar sorumluluğun canına okumasa biz çoktan finaldeydik.
***
Fatih Terim, en gerçekçi sözü söyledi. "Kaybedecek bir şey yok." Çünkü bizim takım, kaybedeceği her şeyi, daha önceki maçlarda kaybetti.
Bugün kazanmak zorunda olduğumuz 3 puan, dün sebil edilen puanların ödeşmesidir.
***
Biz öyle bir ülkeyiz ki, kazanırken bütün günahların üzerini örtüyoruz.
Kaybedince kendimizi kaybediyoruz.
O yüzden futbol kültürümüz oluşmadı.
Katil kılıklı başkanların ve yöneticilerin itibar gördüğü bir ülkede, futbolcunun kültürüne, altyapısına yatırım yapılmıyor.
Niye yapılsın ki?
Böyle bir sistemin getirisiyle geçinmek varken.
İşin en acı yanı, yabancı futbolcular da bize benziyor.
***
Hollanda maçı öncesi Kuyt ve Sneijder'in ellerinde döner bıçaklarıyla, tavuk dönerinin önünde verdiği pozlara baktım.
Sloganları da ortak. "Bıçaklarımızı bileyledik!"
Avrupalı dediğimiz, akıllı adam bellediğimiz insanların bizlere benzemesindeki çekim gücüne pek şaşırmadım!
Onlar kendilerinde olanı bize vermek yerine, bizde olanları alır ya.
Giderken arkalarında bıraktıkları da, onlara miras kalır.
Benim aklımda "adam gibi yabancı" dedikleri zaman, Alex de Souza'yı hatırlıyorum bir tek. Çocukların rüyalarına masal taşıyan adamı.
***
Gitmesine üzüldüğüm başka biri olmadı hiç.
Alex gibileri, her zaman futbolumuzun içinde olmalıydı.
Çünkü aile hayatının da, insanlığın da örnek ismiydi.
Ne yaptıysa kalbiyle yaptı.
Yeteneğin ve asaletin simgesi olarak kalacak.
Yabancı değil, insanlığın evsahibi olarak da.
***
Bugün kazanabiliriz, final hayallerine uzanabiliriz.
Ama kaybettiğimiz bazı şeyler vardır ki, onları bir daha asla kazanamayacağız.
Bunu görebiliriz.
Her bayramda saygının ceketinden bir düğme daha eksilirken.