Hakkı Yalçın

Dün geceyi hangi dilde tercüme edersek edelim, cümlelerden harika bir Fenerbahçe galibiyeti çıkar.
Fenerbahçe, sezonun en iyi oyununu oynadı.
Maç içinde en değerli oyuncularını kaybetti ama örgütlenme, mücadele, inanmışlık Fenerbahçe'deydi.
Bir şampiyona ders nasıl verilir, gösterdiler.

Özellikle ilk yarıda harika bir Fenerbahçe vardı sahada.
Oyunun mutlak hakimi.
Galatasaray'ın 3 forvetli tertibinin, oynadığı oyunla anlayışı yok, tamamen içe dönük..
Ama ölü pozisyonda Gökhan Gönül'ün yaptığı penaltı, ateşi bulmakla, kendini yakmak arasındaki en talihsiz pozisyon.
Ve Galatasaray'ın öne geçtiği an.

Golden sonra Galatasaray'dan beklenen dirilişi göremedik de yeniden korkularına soyunduğunu gördük.
Ama Fenerbahçe'den ruh saldırısı izledik.
Galibiyete örgütlenmiş takım ruhunun, Webo'nun golleriyle yenilgiye itiraz eden halinin ödülünü aldığını gördük.
Fenerbahçeli futbolculara baktım da, hepsinin içinde kırk meşale yanıyor sanki.
Özellikle, kendini yaktığını düşünen Gökhan Gönül'de.

İkinci yarıda Galatasaray'dan hamleler var ama pozisyon üretecek hal yok.
Hakem Cüneyt Çakır, maçı dengelemek için elinden geleni yapıyor.
Riera'nın Mehmet Topal'a yaptığı hareket kırmızı kartlıktı , Cüneyt Çakır sarı bile göstermedi.
Kuyt'a yapılan hareket penaltı, Cüneyt Çakır ilgisiz.
Gecenin en güzel iki hareketi, maçın 86. Dakikasında Kuyt'un vuruşunda harika bir refleksle Muslera'nın çıkarması.
Ve bir dakika sonra Burak'ın karşı karşıya vurduğu topu parmak ucuyla çıkaran Volkan Demirel'in hayati kurtarışı.
Aynı Volkan'ın maçın uzatma dakikalarında gördüğü kırmızı kart, Sabri'nin gördüğü kartın yanında hayati bir değer taşıyordu ama dün gece Fenerbahçe'nin hakkıydı.
Koştukça yorulmayan adamlar sadece Fenerbahçe'deydi.

Bu galibiyetin adı… İkinciliğe rıza göstermeyen futbol armalı bir-inciliktir.
İstiridye kabuğundaki inci'lik...