- 22 Ekim 2008
Yıldırım çarptı
Başkenti 5 golle zapt edilen Fenerbahçe, dün gece kendini incitti. Bu statta kaybetmemek, etle tırnak gibiydi geçen yıl. Bu büyüyü de kaybetti. Buna "kötü bir rüya" diyebilirsiniz. Ama sabah uyandığınızda o rüya hâlâ devam ediyorsa... Bunun adı acı gerçektir. Bunun adı, inat imparatorunun Fenerbahçe'ye ödettiği bedeldir!
***
Teknik olarak maçın tek bir analizi var. "Dün geceki Fenerbahçe defansı, Arsenal'ın attığı bütün gollere yataklık etmekten suçludur." Güiza hariç, diğerleri de yüzleri beyaza boyanmış ölüler sergisinden kesitler sanki... Kaç zamandır Avrupa kupası maçlarında, böylesine kolay yenilen bir Fenerbahçe izlememiştik çünkü.
***
Beklentilerimiz farklıydı ama daha maçın başında bir fırtına... Fotokopisi çektirilmiş iki berbat gol... Fenerbahçe defansı altın anahtarı teslim etmiş de, "Buyurun" demişler sanki. "Siz oynayın, biz seyredelim!" İki golden sonrasında anlık başkaldırı ve bir umut golü... Kısa metrajlı avuntu yani!
***
Arsenal gibi bir takımla oynarken, çift katlı bir defans anlayışı gerektiğini her teknik adam bilir. Aragones maçın içinde değilki nereden bilsin! Bu görüntülere bakınca, "Teknik adamlar eşit dağıtılmıyor" dedim. Fenerbahçe kalesinin önünde, onlar halı sahada top çevirir gibiydiler, Fenerbahçe defansı da hayran oldukları yıldızları izleyen seyirci gibiydiler. Adebayor, Walcott ve Nasri, "adam asmaca" oynuyordu sanki. Rakip alana giderken, geri dönmeyi unutan sarı lacivertli futbolculara gerçeği tabela gösteriyordu o sıra. İlk 20 dakikada 3 gol... Bunun adı avlanma dürtüsüyle av olmak.
***
Fenerbahçe'nin haykıran tek yanıydı Güiza... Çok koştu, çok pozisyon kaçırdı ama taraftarın avuçlarına sığan da yalnızca oydu... İlk yarının son dakikalarında golünü atabilse, başkaldırıyı da körükleyebilirdi diye düşünüyorum. Çünkü Arsenal defansının da, Fenerbahçe defansından aşağı kalır yanı yoktu.
***
Orta alan felç olmuştu. Maldonado ve Selçuk, sahneyi tamamlayan dekor gibiydiler yine. Lütfen çok dikkatlice bakın, hangi Avrupa takımında bir Selçuk var? Hangi takımda Maldonado gibi bir ön libero görebilirsiniz? Beni en çok şaşırtan, böyle maçlarda diğerlerine örnek olmasını beklediğim Roberto Carlos. Kaç zamandır mazisini inkar ediyor. Bu muydu, ışık hızındaki adam? Ve diğerleri... Kıllarını bile kıpırdatmayanlar...
***
Yazık! Geçen yıl bu zamanlar, gözlerden fenerdi bu takım. Yüreklerden kale... Her şey bir inat uğruna harcandı ve çok şeyleri gitti Fenerbahçe'nin... Düşleri yara almış çocuklar için masalın sonu...
***
Taraftarı uyutmanın şampiyonluğunu kimseye bırakmayan düş kurmayları, 5 golün hesabını verecektir herhalde... Dün gece, asıl onların üzerine devrildi çünkü!
***
Herkes bilmelidir ki, Avrupa'da geçen yıl dikilen bütün ağaçları "Yıldırım" çarptı. "Aziz Yıldırım!"
***
Teknik olarak maçın tek bir analizi var. "Dün geceki Fenerbahçe defansı, Arsenal'ın attığı bütün gollere yataklık etmekten suçludur." Güiza hariç, diğerleri de yüzleri beyaza boyanmış ölüler sergisinden kesitler sanki... Kaç zamandır Avrupa kupası maçlarında, böylesine kolay yenilen bir Fenerbahçe izlememiştik çünkü.
***
Beklentilerimiz farklıydı ama daha maçın başında bir fırtına... Fotokopisi çektirilmiş iki berbat gol... Fenerbahçe defansı altın anahtarı teslim etmiş de, "Buyurun" demişler sanki. "Siz oynayın, biz seyredelim!" İki golden sonrasında anlık başkaldırı ve bir umut golü... Kısa metrajlı avuntu yani!
***
Arsenal gibi bir takımla oynarken, çift katlı bir defans anlayışı gerektiğini her teknik adam bilir. Aragones maçın içinde değilki nereden bilsin! Bu görüntülere bakınca, "Teknik adamlar eşit dağıtılmıyor" dedim. Fenerbahçe kalesinin önünde, onlar halı sahada top çevirir gibiydiler, Fenerbahçe defansı da hayran oldukları yıldızları izleyen seyirci gibiydiler. Adebayor, Walcott ve Nasri, "adam asmaca" oynuyordu sanki. Rakip alana giderken, geri dönmeyi unutan sarı lacivertli futbolculara gerçeği tabela gösteriyordu o sıra. İlk 20 dakikada 3 gol... Bunun adı avlanma dürtüsüyle av olmak.
***
Fenerbahçe'nin haykıran tek yanıydı Güiza... Çok koştu, çok pozisyon kaçırdı ama taraftarın avuçlarına sığan da yalnızca oydu... İlk yarının son dakikalarında golünü atabilse, başkaldırıyı da körükleyebilirdi diye düşünüyorum. Çünkü Arsenal defansının da, Fenerbahçe defansından aşağı kalır yanı yoktu.
***
Orta alan felç olmuştu. Maldonado ve Selçuk, sahneyi tamamlayan dekor gibiydiler yine. Lütfen çok dikkatlice bakın, hangi Avrupa takımında bir Selçuk var? Hangi takımda Maldonado gibi bir ön libero görebilirsiniz? Beni en çok şaşırtan, böyle maçlarda diğerlerine örnek olmasını beklediğim Roberto Carlos. Kaç zamandır mazisini inkar ediyor. Bu muydu, ışık hızındaki adam? Ve diğerleri... Kıllarını bile kıpırdatmayanlar...
***
Yazık! Geçen yıl bu zamanlar, gözlerden fenerdi bu takım. Yüreklerden kale... Her şey bir inat uğruna harcandı ve çok şeyleri gitti Fenerbahçe'nin... Düşleri yara almış çocuklar için masalın sonu...
***
Taraftarı uyutmanın şampiyonluğunu kimseye bırakmayan düş kurmayları, 5 golün hesabını verecektir herhalde... Dün gece, asıl onların üzerine devrildi çünkü!
***
Herkes bilmelidir ki, Avrupa'da geçen yıl dikilen bütün ağaçları "Yıldırım" çarptı. "Aziz Yıldırım!"