Ayhan Akbin

İki haftadır yazılarımda iyi oyun-kötü oyunun farkından bahsettim. Kaybetmektense kazan da, nasıl kazanırsan kazan. Galatasaray rakibine daha çok pozisyon verdiği bir maçı zor da olsa kazandı. Üstelik de liderin kazanamadığı bir hafta. Sonuç mükemmel. Sakat ya da cezalı her nedense eksik oyuncuların olduğunu hepimiz biliyoruz. Kalan oyunculardan en iyileri sahadaydı. Gol atmasına rağmen Pino'yu bencil ve laubali buldum. Misimovic duran gol olsa da gidip kullansam der gibi. Başka hiçbir şey yapmıyor. Net bir gol pozisyonunda topa iyi vuramayarak maçın sıkıntıdan kurtulmasını engelleyemedi. Tita biliyor ki topu ayağına alınsam Ali Turan'ı geçerim ve çok enteresan hep öyle oldu. Korku filmi gibi... Cana, Mustafa ve Barış pozitif hiçbir şey yapmadılar. Yanlızca rakibi bozuyorlar ya da rakipten top kapmak için koşuyorlar.

Emre tüm topları kaybetti
Eğer konuştuğumuz takım Galatasaray ise böyle olmaz! Ben yalnızca Servet'i beğendim. Üstüne düşeni yaptı. Hem savunmada hem de hücumda onu iyi şeyler yaparken gördüm. Bir de gol attı. Cana'nın yerine giren Emre ezberci. Yapacağı şeyi herkes biliyor. En kritik dakikalarda buluştuğu bütün topları kaybetti. Ve o toplar Galatasaray kalesinde gol tehlikesi olarak geri döndü. Seyirci de o bölümde haklı olarak Emre'ye tepki gösterdi. Öyle ya maçın başından itibaren takımları kazansın diye sesleri kısılıncaya kadar bağırınca evlerine mutlu dönmek istiyorlar. Yapılan hatayı görmezden gelemezler. Bir teknik direktör nedeni ne olursa olsun eğer Emre'yi oyuna sokuyorsa ve hiçbir katkı yapmayan bu oyuncu sahadayken takım kazanıyorsa ben o takımı tebrik ederim. O hocayı da, başkanı da... Galatasaray için zor bir hafta iyi bir şekilde geride kaldı.