Ayhan Akbin

Bursaspor kaybedip Beşiktaş yenince, futbolu çok bilenler(!), sanki Galatasaray- Fenerbahçe maçları daha önce ya da hep önemsiz oluyormuş gibi, saçma bir tez ortaya atıp, derbinin önemi daha da arttı dediler. Bu tür söylemlere hep gülüyorum. Önce bunu belirtmek istedim. Maçtan önce favorim Galatasaray'dı. İlk sonuç tahminim Galatasaray'ın maçı kazanacağı yönündeydi. Sonra beraberlik, Fenerbahçe'nin galibiyetini son ihtimal olarak düşünmüştüm. İlk yarısı berabere biten karşılaşmanın, her iki taraf adına da (Güiza'nın ofsayt diye kesilen pozisyonunu saymazsak) ciddi bir gol pozisyonu olmadan bitmesi, dünyanın 5. büyük derbisi denilen bu maçı sıradanlaştırdı. Beklenti içerisinde olduğum Keita, bu maç en kötü ihtimalle bir şey yapar dediğim Elano, özellikle duran toplarda güvendiğim Servet, uzun boy avantajı olan Jo, koca ilk 45 dakikayı hiçbir şey yapmadan geçirdiler.

Şut atmaları bile sürpriz
Mustafa Sarp ve Mehmet Topal'ın, bırakın gol atmayı, kaleye şut atmaları bile sürpriz. Sabri ve Caner de hücuma katkı yapmayınca, Galatasaray'ın etkisiz olması kadar normal bir şey olamazdı. Fenerbahçe'de de farklı bir görüntü yoktu. Alex dışında diğer oyuncular vasatın altında kaldı. Galatasaray ataklarında Lugano etkiliydi. Çok iyi defans yaptı. Özer, hiçbir katkı yapmadığı gibi, bütün topları kaptırarak, adeta takımının bir kişi eksik oynamasına neden oldu. Selçuk, Özer'e göre biraz daha iyiydi! O da çok top kaybetti. Ama şanslıydı, tarihi bir gol attı. Tabii Leo Franco da basit bir şutu engelleyemeyerek golün önemini artırdı. Rijkaard'ın bütün çabalarına rağmen, yaptığı değişiklikler, maçı berabere bile bitirmeye yetmedi. Galatasaray için en önemli notum; Keita'nın gol olabilecek vuruşunu, Volkan'ın mükemmel bir refleksle çelmesiydi. Bir tahminim daha tutmadı. Maç, "Üçüncü ihtimal olur" dediğim sonuçla bitti.