- 10 Ekim 2016
MASAL OLMAKTAN ÖTEYE GİTMEZ
Konya'dan İzlanda'ya 7.5 saatlik uçak yolculuğu ve yaklaşık 16 derecelik bir sıcaklık farkının dezavantajı ile çıktık sahaya. Üstelik de gruptaki en önemli iki rakibimiz Hırvatistan ve Ukrayna, maçlarını kazanmıştı. Beraberlik bile yetmezdi bize. Galibiyeti hedefliyorduk. Fatih Terim, daha önce İzlanda'yı 1-0 yendiğimiz maçın etkisinde kalmış olacak ki, dün forvetsiz çıktık sahaya.
O yendiğimiz İzlanda maçında en uçta Arda vardı dün de Emre Mor.
4-6-0 dizilişi ile maça başladık. Tipik bir 4-4-2 takımı olan İzlanda'da kaptan Gunnarson kart cezalısı olduğu için yoktu. Terim, Yasin ve Volkan Şen'i kanatlara yerleştirerek, Emre Mor'a serbestlik vermişti. Ama Emre Mor'un, sırtı dönük oynadığında nasıl bir performans göstereceği soru işareti idi. Aynı zamanda ilk 11 tercihimiz boy olarak kısa kalmıştı, uzunlardan kurulu İzlanda karşısında. Öyle ya bu İzlanda duran top takımı idi ve tacı bile çok iyi kullanıyordu. Emre Mor süratli bir oyuncu. Kenarlardaki Yasin ve Volkan da çok çabuk iki oyuncu.
Yani kontrataklarla İzlanda'ya avlamayı hedefliyorduk. Futbol otoritelerinin dizmek için zorlanacağı bu 11 nasıl bir direnç gösterecekti?
Maç İzlanda atakları ile başladı.
Millilerimiz orta alanda Hakan, Ozan ve Kaan ile topu tutup, rakibin hızını kesmeyi amaçlıyordu. İzlanda'yı kalemizden uzak tutmaya çalıştıkça uzaktan şutlarla sonuca gitme planını devreye soktular. İşte böyle bir pozisyonda Bjarnason'un şutunda Ömer Toprak'a çarpan top, kalecimiz Volkan'ı yanıltıp ağlarımıza gitti. Bu golün şokunu atlatamadan bu kez Finnbogason'la 2-0'ı yakaladı İzlanda.
2 dakikada 2 gol yedik. Ukrayna'dan 3 dakikada 2 gol yemiştik. Ama o maçta Konya'daydık ve geri dönmüştük ikinci yarıda. Bu kez geri dönebilir miydik ikinci 45'te? Şartlar zordu, rakip zordu ve deplasmandaydık.
BU FUTBOLLA ÇOK ZOR!
Dün Emre Mor'u en ileriye atarak alışık olmadığı bir görev verdik ve ilk yarıda Emre Mor'dan hiç yararlanamadık.
En büyük silahımızı adeta biz susturarak İzlanda'nın işini kolaylaştırdık.
Ukrayna maçından sonra "İdeal kadroya çok yaklaştık, galiba takım olmayı başaracağız" derken, dün Fatih Terim'den başka kimsenin tahmin edemeyeceği bir 11'le çıktık. Yine başa döndük yani.
2016 Avrupa Şampiyonası elemeleri boyunca hep arayıştaydık. EURO 2016'ya gittik. Arayışımız sürdü. Şimdi 2018 Dünya Kupası elemeleri maçları sürecini yaşıyoruz. Arayışımız sürüyor.
3 yıldır hep arayıştayız. Sayın hocam: 'Biz ne zaman takım olacağız?
Bu arayış ne zaman bitecek?
Çünkü bu gidiş bizi başarıya götürmez.
Yerimizde sayar dururuz. "Türk futbolunun geleceğini inşa ediyoruz.
Geleceğin Milli Takımını kuruyoruz" söylemleri masal olmaktan öteye gitmez.
Dün kaybettik. Bazen futbolda kaybederken de çok şey kazanırsınız.
Peki biz ne kazandık dün? Hiçbir şey.
2-0 geriye düştükten sonra 2. yarıda yenilgiyi kabullenmiş bir ruhla mücadele ettik. Dün biz, daha sahaya çıkarken kaybettik. Kazanmamız gereken maça forvetsiz çıkmak çılgınlıktı ve bizi yenilmekten öteye götürmedi.
Ukrayna maçından sonra "Yaşananlardan çok etkilendi bu çocuklar" deme lüksümüz vardı. Peki İzlanda yenilgisinden sonra hangi mazerete sığınacağız? Daha 7 maçımız var ama Hırvatistan ve İzlanda aldı başını gidiyor.
Dünkü kötü futbol, bizi Rusya'ya götürmez. 14 yıldır 2002 Dünya Kupası'ndaki 3'lüğümüzü konuşuyoruz.
Bu gidişle daha çoookkk konuşuruz; daha çoookkk Dünya Kupalarını televizyon başından izleriz. Kabul edilmiş bir yanlışlık, kazanılmış bir zaferdir. Yanlışlarımızdan dönmezsek, 'Biz bitti demeden biter!'
O yendiğimiz İzlanda maçında en uçta Arda vardı dün de Emre Mor.
4-6-0 dizilişi ile maça başladık. Tipik bir 4-4-2 takımı olan İzlanda'da kaptan Gunnarson kart cezalısı olduğu için yoktu. Terim, Yasin ve Volkan Şen'i kanatlara yerleştirerek, Emre Mor'a serbestlik vermişti. Ama Emre Mor'un, sırtı dönük oynadığında nasıl bir performans göstereceği soru işareti idi. Aynı zamanda ilk 11 tercihimiz boy olarak kısa kalmıştı, uzunlardan kurulu İzlanda karşısında. Öyle ya bu İzlanda duran top takımı idi ve tacı bile çok iyi kullanıyordu. Emre Mor süratli bir oyuncu. Kenarlardaki Yasin ve Volkan da çok çabuk iki oyuncu.
Yani kontrataklarla İzlanda'ya avlamayı hedefliyorduk. Futbol otoritelerinin dizmek için zorlanacağı bu 11 nasıl bir direnç gösterecekti?
Maç İzlanda atakları ile başladı.
Millilerimiz orta alanda Hakan, Ozan ve Kaan ile topu tutup, rakibin hızını kesmeyi amaçlıyordu. İzlanda'yı kalemizden uzak tutmaya çalıştıkça uzaktan şutlarla sonuca gitme planını devreye soktular. İşte böyle bir pozisyonda Bjarnason'un şutunda Ömer Toprak'a çarpan top, kalecimiz Volkan'ı yanıltıp ağlarımıza gitti. Bu golün şokunu atlatamadan bu kez Finnbogason'la 2-0'ı yakaladı İzlanda.
2 dakikada 2 gol yedik. Ukrayna'dan 3 dakikada 2 gol yemiştik. Ama o maçta Konya'daydık ve geri dönmüştük ikinci yarıda. Bu kez geri dönebilir miydik ikinci 45'te? Şartlar zordu, rakip zordu ve deplasmandaydık.
BU FUTBOLLA ÇOK ZOR!
Dün Emre Mor'u en ileriye atarak alışık olmadığı bir görev verdik ve ilk yarıda Emre Mor'dan hiç yararlanamadık.
En büyük silahımızı adeta biz susturarak İzlanda'nın işini kolaylaştırdık.
Ukrayna maçından sonra "İdeal kadroya çok yaklaştık, galiba takım olmayı başaracağız" derken, dün Fatih Terim'den başka kimsenin tahmin edemeyeceği bir 11'le çıktık. Yine başa döndük yani.
2016 Avrupa Şampiyonası elemeleri boyunca hep arayıştaydık. EURO 2016'ya gittik. Arayışımız sürdü. Şimdi 2018 Dünya Kupası elemeleri maçları sürecini yaşıyoruz. Arayışımız sürüyor.
3 yıldır hep arayıştayız. Sayın hocam: 'Biz ne zaman takım olacağız?
Bu arayış ne zaman bitecek?
Çünkü bu gidiş bizi başarıya götürmez.
Yerimizde sayar dururuz. "Türk futbolunun geleceğini inşa ediyoruz.
Geleceğin Milli Takımını kuruyoruz" söylemleri masal olmaktan öteye gitmez.
Dün kaybettik. Bazen futbolda kaybederken de çok şey kazanırsınız.
Peki biz ne kazandık dün? Hiçbir şey.
2-0 geriye düştükten sonra 2. yarıda yenilgiyi kabullenmiş bir ruhla mücadele ettik. Dün biz, daha sahaya çıkarken kaybettik. Kazanmamız gereken maça forvetsiz çıkmak çılgınlıktı ve bizi yenilmekten öteye götürmedi.
Ukrayna maçından sonra "Yaşananlardan çok etkilendi bu çocuklar" deme lüksümüz vardı. Peki İzlanda yenilgisinden sonra hangi mazerete sığınacağız? Daha 7 maçımız var ama Hırvatistan ve İzlanda aldı başını gidiyor.
Dünkü kötü futbol, bizi Rusya'ya götürmez. 14 yıldır 2002 Dünya Kupası'ndaki 3'lüğümüzü konuşuyoruz.
Bu gidişle daha çoookkk konuşuruz; daha çoookkk Dünya Kupalarını televizyon başından izleriz. Kabul edilmiş bir yanlışlık, kazanılmış bir zaferdir. Yanlışlarımızdan dönmezsek, 'Biz bitti demeden biter!'