- 09 Ağustos 2010 | Pazartesi
Yine aynı film
Lig başlamak üzere ama G.Saray için hâlâ sayısız soru işaretleri var kafamızda.
Geçtiğimiz yıl sakatlıklar G.Saray'ın belini bükmüş, süper başladığı ligi hayal kırıklıklarıyla noktalamıştı. Bu yıl da sanki aynı filmi görür gibiyiz.
Baros'un hazırlık kampında sakatlanmasının ardından yeni transfer Pino'nun da iki ay kadar takımdan ayrı kalacak olması kötü bir sürpriz. Sevinilen nokta geçen sezonu tedaviyle geçiren Kewell'ın sağlam dönmüş olması, Cana'nın uyum sürecini çabuk tamamlaması, Arda'nın hazırlık dönemini taş gibi geçiriyor olması.
Yani G.Saray'ın bir tarafı düzeldi diye seviniyorsunuz, hemen ardından bir tarafı eğriliyor.
Henüz transferde de istenen hıza ulaşamamak da cabası. Hala belirsizlikler diz boyu.
Elano mu, Arda mı gidecek, Ledesma mı, Baptista mı gelecek? Kalede Aykut G.Saray'ı taşıyabilecek mi, Ufuk etkili alternatifi mi? Gökhan Zan ne zaman etkili olacak, Servet, Barış, Serdar Özkan G.Saray'a bu sezon ne verecek? Mehmet Batdal bir gün Hakan Şükür'ün yerini doldurabilecek mi?
Yani tam bir papatya falı durumları.
Ligde başarı yetmez
Zaman zaman acımasızca eleştiriyoruz Rijkaard'ı ama ona da hak vermek gerek galiba.
Sonuçta futbolcularla oynuyorsunuz bu oyunu. Elinizdeki kadro ne kadar kaliteli ve hazır olursa rakiplerinizle rekabetiniz de o kadar kaliteli oluyor.
Bugün için bile gelecek futbolcuları hesaba katmıyorum ama G.Saray'ın elindeki kadroyu küçümsemek yanlış olur. Yeter ki sakatlıklar peşi sıra devam etmesin, olan sakatlıklara teşhisler doğru konsun ve Hollandalı hoca da mevcut kadroyu yerinde ve doğru kullansın.
4-2-3-1 ya da 4-3-3, sistem her ne olursa olsun G.Saray'ın hedefi hep şampiyonluktur ve öncelik de Avrupa'dır. UEFA Kupası'nı müzesinde bulunduran G.Saray'a "Avrupa fatihi" unvanı da boşuna verilmemiştir.
Ama son dönemlerde çeşitli nedenlerden dolayı G.Saray hızla bu özelliğinden ve ayrıcalığından uzaklaşıyor. Bana göre asıl tehlike burada.
Sadece lig ve Türkiye içi başarı hiçbir G.Saraylı'yı mutlu etmez.
Bu asla unutulmamalıdır.
Geçtiğimiz yıl sakatlıklar G.Saray'ın belini bükmüş, süper başladığı ligi hayal kırıklıklarıyla noktalamıştı. Bu yıl da sanki aynı filmi görür gibiyiz.
Baros'un hazırlık kampında sakatlanmasının ardından yeni transfer Pino'nun da iki ay kadar takımdan ayrı kalacak olması kötü bir sürpriz. Sevinilen nokta geçen sezonu tedaviyle geçiren Kewell'ın sağlam dönmüş olması, Cana'nın uyum sürecini çabuk tamamlaması, Arda'nın hazırlık dönemini taş gibi geçiriyor olması.
Yani G.Saray'ın bir tarafı düzeldi diye seviniyorsunuz, hemen ardından bir tarafı eğriliyor.
Henüz transferde de istenen hıza ulaşamamak da cabası. Hala belirsizlikler diz boyu.
Elano mu, Arda mı gidecek, Ledesma mı, Baptista mı gelecek? Kalede Aykut G.Saray'ı taşıyabilecek mi, Ufuk etkili alternatifi mi? Gökhan Zan ne zaman etkili olacak, Servet, Barış, Serdar Özkan G.Saray'a bu sezon ne verecek? Mehmet Batdal bir gün Hakan Şükür'ün yerini doldurabilecek mi?
Yani tam bir papatya falı durumları.
Ligde başarı yetmez
Zaman zaman acımasızca eleştiriyoruz Rijkaard'ı ama ona da hak vermek gerek galiba.
Sonuçta futbolcularla oynuyorsunuz bu oyunu. Elinizdeki kadro ne kadar kaliteli ve hazır olursa rakiplerinizle rekabetiniz de o kadar kaliteli oluyor.
Bugün için bile gelecek futbolcuları hesaba katmıyorum ama G.Saray'ın elindeki kadroyu küçümsemek yanlış olur. Yeter ki sakatlıklar peşi sıra devam etmesin, olan sakatlıklara teşhisler doğru konsun ve Hollandalı hoca da mevcut kadroyu yerinde ve doğru kullansın.
4-2-3-1 ya da 4-3-3, sistem her ne olursa olsun G.Saray'ın hedefi hep şampiyonluktur ve öncelik de Avrupa'dır. UEFA Kupası'nı müzesinde bulunduran G.Saray'a "Avrupa fatihi" unvanı da boşuna verilmemiştir.
Ama son dönemlerde çeşitli nedenlerden dolayı G.Saray hızla bu özelliğinden ve ayrıcalığından uzaklaşıyor. Bana göre asıl tehlike burada.
Sadece lig ve Türkiye içi başarı hiçbir G.Saraylı'yı mutlu etmez.
Bu asla unutulmamalıdır.