Turgay Demir

İspanya'ya karşı benzer oyun karakterine sahip oyuncularla oynamak tarihi bir hataydı. Onlar kanatlar dahil ön bölgede Yamal, Williams, Merino, Oyarzabal, Pedri gibi çabuk, hızlı ve teknik oyuncuları kullanırken biz de Kerem, Yunus, Arda ve Kenan'la oynadık. Ön tarafta biz onları taklit ederken onlar savunmalarını da çabuk oyunculardan kurmuşlardı. Topyekün üzerimize geldiler, ön alan baskısında bize nefes aldırmadılar. O nedenle çuvalla pozisyon verip çuvalla gol yedik. Yamal gününde olsa 8-0'lık İngiltere hezimetini mumla arayabilirdik.

Yamal'ın karşısında Eren yerine Ferdi olsa, savunma ve orta sahada Samet, Oğuz gibi mücadeleci oyuncuları tercih edip, önde bir tek hızlı adam bırakıp uzun ve etkili pas atan Orkun'u kenarda unutmasaydık belki yine yenilirdik ama manzara böyle feci olmazdı... Savunmamızın iki kanadı koridor oldu, orta sahada top görmedik, faul bile yapamadık vesselam. Yamal, Williams, Merino, Oyarzabal, Pedri vızır vızır gelip geçerken biz seyrettik. Haddimizi bilmeden oynadık maalesef İspanya haddimizi bildirdi.

Gürcistan maçında patron bizdik ve öyle oynadık ama bu maçın patronu dünya şampiyonu İspanya'ydı ve biz böyle bir rakibe karşı yapmayı değil bozmayı hedeflemeliydik. İstanbul'a gelmiş bir Anadolu takımı gibi oynasak böyle bir fark olmazdı. Bir jenerasyon yakalamak önemli ama o jenerasyonun yenilmez armada olması için ciddi süre gerekir. İspanya 2008 Avrupa Şampiyonluğu'nun ardından 2010'da 46 yıl sonra Dünya Şampiyonu olunca başka bir takım haline geldi. O gün bugündür sürekli oyunları gelişiyor. Biz dört iyi futbolcu bulduk diye kendimizi İspanya sandık... Durun bakalım daha dün bir bugün iki.