Turgay Demir

Almanya karşısında oynanan kötü futbol ve ardından gelen eleştiriler, futbolcuların özgüvenlerini alıp götürmüş, deyim yerindeyse eksenlerini kaydırmış. Azerbaycan karşısında elleri, ayakları titriyordu. Altı pastan dışarı attığımız ya da kaleciye nişanladığımız toplar bunun en somut göstergesiydi. Azeri kardeşlerimiz maça bize nefes aldırmadılar. Çok çabuk öne çıkıp aynı hızla geri geldiler. Orta sahada bastılar, savunmada iyi kapandılar... Biz ise en basit hareketleri yapmakta zorlandık. Baskı karşısında öne doğru oynayamadık. Emre başta tüm orta sahamız yana oynamak zorunda kaldı. Öne oynamaya çalıştığımız anda topu kaptırdık. Semih yalnız, Özer etkisiz, Tuncay ise hırslı ama kontrolsüzdü. Golü yedik yiyeceğiz derken "tanıdık" bir gol yedik! Azeri taktiği diyorlar buna. Korneri yerden sert şekilde ceza sahası dışına kullanıyorlar, ilk futbolcu (Bazen iki) üzerinden atlıyor, arkadan gelen şutu çakıyor. Avusturya'da Azeri takımı Nefchi Bakü aynı golü Beşiktaş'a atmıştı.

Bu yenilgi normal mi?
Azerbaycan takımı golden sonra da aynı hırs ve azimle mücadele etti. Sahada basmadık yer bırakmadılar. Biz ise şaşkın ördek gibiydik. Özer çıktı Nihat girdi, değişen bir şey yok.. Tuncay çıktı, Sercan girdi biraz kıpırdadık. Son çare Halil'i sürdük sahaya ama olmadı.. İşin doğrusu maçın genelinde panik atak halindeydik. Kalitemizi kanıtlayacak ve galibiyeti hak edecek bir şey yapamadık. Yazık oldu. Almanya FIFA sıralamasında ilk üçte, biz ise yirmi birinci sırada olduğumuz için Hiddink'e göre o yenilgi sırf bu nedenle bile normaldi! Peki Azerbaycan kaçıncı sırada!? Bu yenilgi de normal mi!? Belki Almanya mağlubiyetinin bir önemi yoktu, ne de olsa Belçika da yenildi Almanlara.. Fakat bu öyle
değil. Bu maçın telafisi yok..