Turgay Demir

Şenlik başladı demiştim. Başladı. Ali Koç, "Bu sezon daha çok uğraşacağız" diyor. Daha çok konuşacağız demek istiyor. Mahmut Uslu açtı bayramlık ağzını, sokağa çıkmayı yasakladı (!) Polat'a... Adnan bey ona keza... Türk futbolu bu kaotik muhabbetleri nasıl atlatır diye düşünürken bir de Celal Kolot çıktı sahneye... Diyor ki, annem ile Kalli aynı yaşta. Eee ne olmuş?.. Dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı... Devam ediyor Celal bey: "36 yaşındaki yıldızları almayacağız!" Bugüne kadar aldıklarınız ne olacak? Aslında eleştirdiğimiz bu manzara bizim kaçınılmaz gerçeğimiz. Biz buyuz, futbolumuz bu... Sıradan, basit sataşmalarla hakemleri, federasyonu ve de kurullarını baskı altına alan yöneticiler hiç inmiyor vitrinden. İşin ilginç yanı, yönetici bir anlamda buna mecbur hissediyor kendini, çünkü sessiz kalınca taraftar başlıyor isyana: "Ensemize vurup lokmamızı alıyorlar, yöneticimiz uyuyor mu?" Yukarı tükürsen bıyık, aşağı tükürsen sakal misali. Böyle gelmiş yıllardır, böyle gider mi bilmem... Şunu biliyorum, böyle gitmemeli... Yapılacak birçok şey var yeter ki, yapmaya niyetli birileri olsun. Federasyon bu geyik muhabbettinden hiç etkilenmese, kuru gürültüye pabuç bırakmasa, medya kahvehane söylemlerini manşet yapmasa, önemli bir mesafe kat edebiliriz... Şimdilik kimse bu uğurda savaşır görünmüyor. Herkes halinden memnun... Adnan Polat, Mahmut Uslu, Celal Kolot derken, gürültüsü bol bir sezona doğru gidiyoruz. Şu yöneticilerin konuştuğu kadar, futbolcular oynasa, Milli Takım Dünya Kupası'nı kaldırır, Şampiyonlar Ligi Kupası'da İstanbul'un dışına çıkmaz! Şimdilik yıldız yöneticilerimiz var, bir gün bu çapta (!) yıldız futbolcularımız da olursa işi yırttık demektir!..