- 04 Aralık 2010 | Cumartesi
Keyifli gece!
Hedeften şaşmadığı için iyi futbolcu. Her hamleyi bir amaç üzerine yaptığı için beğeniliyor. Üstelik göze hoş gelen şekilde yapıyor. O yüzden onu izlemek zevk veriyor... Daha dün herkesin gitsin dediği Yattara'dansöz ediyorum. Herkes futbol oynuyor, o başka bir şey. Çok zamandır böylesini göstermemişti. Alternatif böyle bir şey işte. Vazgeçilmezolmak, o yükü taşımak kolay değil. Kaldıramadı Gineli. Onu futbola döndüren Şenol hocaya teşekkür etmeli. Öbüründen de söz edeceğim elbet. Asla yıldız değil. Şu maçta bile takıma yük. Hiçbir işe yaramıyor. Şöyle bir bakıyorum; takımın yol haritası çok net. O hariç herkes rolünü oynuyor. Gel de bizim haşarı çocuğa kızma! İki dudağıyla, sahaya adım attığı an kaybettiği aklıyla verdi formayı. Bir orta bir golle devreye girdi Trabzon. Ama yazık ki ilk yarıda beklenen futbolu göremedik sahada.
Cüneyt Çakır'ı fark etmedim!
İçerdekiler bilemez belki, tribünler ve kulübede atan kalpler için yaradır geçmişten. Küme düşmesi neredeyse kesinleşmiş Van'a kaybetmişti Trabzon. İlk yarı futbolu aklıma getirdi o acıyı. Dahası şu futboldan kat kat daha iyi oynamıştı Trabzon. Dikkat edilmeli. Hiçbir maç oynamadan kazanılmaz. Eksik savunma yapıldığı anlara dikkat ettim; her seferinde Yattara, Umut, Jaja ve Alanzinho uzaktan izliyordu. Sisteme aykırı bir durum. Memleketin bir kısmında kabul edilmese de söyleyeceğim. 90 dakikada iki ya da üç kere topa değen bir santrforu vardı Trabzon'un. Yani en kısa zamanda bir alternatif üretilmeli. Arada müdahale etti hocam, işlemeyen sol kenarı Engin'ledevreye soktu. Tek kanatlı oynamaktan kurtardı takımı. Daha 61 olmadan fark etmeye başladı. İlk yarının korkuluanları gitmiş, rakibi baskı altında tutan bordo-mavili fırtına gelmişti. Artık tribünde keyifyapma zamanıydı. Bütün olarak destek için o dakikayı beklemeye gerek yoktu o anlarda... Sona yaklaştıkça aklıma takıldı. Her şey iyi gidiyor gibiydi fakat içim rahatdeğildi. Bir şey eksikti ama ne? Sorunun cevabını büyük ustaya bırakalım, bordo mavili sayfada liderliğin keyfini sürelim. Hakem Cüneyt Çakır'ı hiç fark etmedim. İyi maç yönetmek böyle bir şey olsa gerek...
Cüneyt Çakır'ı fark etmedim!
İçerdekiler bilemez belki, tribünler ve kulübede atan kalpler için yaradır geçmişten. Küme düşmesi neredeyse kesinleşmiş Van'a kaybetmişti Trabzon. İlk yarı futbolu aklıma getirdi o acıyı. Dahası şu futboldan kat kat daha iyi oynamıştı Trabzon. Dikkat edilmeli. Hiçbir maç oynamadan kazanılmaz. Eksik savunma yapıldığı anlara dikkat ettim; her seferinde Yattara, Umut, Jaja ve Alanzinho uzaktan izliyordu. Sisteme aykırı bir durum. Memleketin bir kısmında kabul edilmese de söyleyeceğim. 90 dakikada iki ya da üç kere topa değen bir santrforu vardı Trabzon'un. Yani en kısa zamanda bir alternatif üretilmeli. Arada müdahale etti hocam, işlemeyen sol kenarı Engin'ledevreye soktu. Tek kanatlı oynamaktan kurtardı takımı. Daha 61 olmadan fark etmeye başladı. İlk yarının korkuluanları gitmiş, rakibi baskı altında tutan bordo-mavili fırtına gelmişti. Artık tribünde keyifyapma zamanıydı. Bütün olarak destek için o dakikayı beklemeye gerek yoktu o anlarda... Sona yaklaştıkça aklıma takıldı. Her şey iyi gidiyor gibiydi fakat içim rahatdeğildi. Bir şey eksikti ama ne? Sorunun cevabını büyük ustaya bırakalım, bordo mavili sayfada liderliğin keyfini sürelim. Hakem Cüneyt Çakır'ı hiç fark etmedim. İyi maç yönetmek böyle bir şey olsa gerek...