Serkan Korkmaz

Futbol bazen sadece skor değildir; bir ruh, bir refleks meselesidir. Ve Papara Park'ta oynanan bu maç, tam da bunun hikâyesini yazdı. Lider Galatasaray, belki de sezonun en kırılgan 45 dakikasını oynadı. İlk yarıda sahada ne bir plan ne de bir karakter vardı. Topa sahip olan ama oyuna hükmedemeyen, rakip baskısı karşısında çözüm üretemeyen bir görüntü... Bu seviyede, hele ki zirve yarışında, böylesi bir ilk yarının bedeli her zaman ağır olur. Elbette eksikler önemliydi. Victor Osimhen gibi bir gol silahından, Gabriel Sara gibi bir oyun kurucudan ve Leroy Sane gibi bir dinamizm kaynağından yoksun olmak kolay telafi edilecek bir durum değil. Ancak büyük takımların farkı, tam da böyle günlerde ortaya çıkar. Eksikler bahane değil, çözüm üretme zorunluluğudur. Diğer tarafta ise bambaşka bir hikâye vardı. Trabzonspor, sahaya sadece bir takım olarak değil, bir inanç olarak çıktı. Her topa basan, her ikili mücadelede var olan, oyunu isteyen bir Trabzonspor... Bu istek, bu enerji, maçın kaderini daha ilk yarıda belirledi. İkinci yarıda Galatasaray'ın çabası vardı ama reaksiyon geç geldi. Bu maç, zirve yarışında sadece bir puan farkı meselesi değil. Bu maç, bir uyarı. Galatasaray için "her şey kontrol altında" algısının ne kadar kırılgan olduğunu gösteren bir uyarı. Trabzonspor içinse yeniden doğan bir iddianın ilanı. Elbette Galatasaray hala şampiyonluk yarışında büyük bir avantaja sahip. Ancak Fatih Tekke ile mütevazı kadrosu ile inanılmaz işlere imza atan Trabzonspor'u ayakta alkışlamak gerek. Fatih Tekke futbolculuğundan sonra teknik adamlığında da efsane olma yolunda ilerliyor.