Reha Kapsal

Trabzonspor'un ister istemez aklı hafta içi oynayacağı Türkiye Kupası finalindeydi. Ve bunu düşünen Fatih Tekke hocanın, derin rotasyona gitmesi de gayet doğaldı. Bordo mavililer ilk defa 3-4-1-2 gibi formasyonla sahada yer aldılar. Bir de buna sahanın her yerinde 1-1 savunma anlayışı ile oynadılar. İlk yarı oyunu dengeledikten sonra son bölümde iki net gol pozisyonundan yararlanamadılar. Burada doğru geçişler yaptılar, pasları öne oynayıp yön değiştirdiler ve de driplinglerle birlikte buna ek olarak savunma arkası koşu ile. İkinci yarıda Trabzonspor'un en büyük saha içi problemi yine ortaya çıktı. Oyunun tamamını oynayamama, bölüm bölüm oynamak en büyük sıkıntıları Fatih Tekke'nin. Türkiye Kupası finali öncesinde en önemlisi saha içindeki bu oluşan oyun dengesizliğine bir çözüm bulması gerekiyor.

Galatasaray özellikle top ayağında iken 5'li rakip savunmasına doğru hücum edemedi ama az adamla çok adamı bağlamaksa set oyunu oynarken, Yunus ve Barış gereksiz bir şekilde Osimhen'in yanına girerek oyunun sıkışmasına neden oldu. Bu konumlanma iyi olmayınca geriden oyunu kuramadılar hücumda da organize olamadıklarından gol pozisyonu üretemediler. İkinci yarı oyun git-gelleri oldu. İki takım içinde bir de Galatasaray rotasyonlu kadro ile oynayan Trabzonspor'a karşı 'nasıl olsa kazanırız' havasında geçirdiği ilk yarıdan sonra ikinci devre daha konsantrasyonlu, daha kazanma odaklı bir saha içi görüntüsü vardı. Bir de bu sezon sıkışan oyunlarda en önemli gol bulma anahtarı olan duran toplardaki farkını Abdülkerim ile yine gösterdikleri gibi Morata'nın attığı golle maçı kazanmasını bildiler. Sarı kırmızılılar baştan sona fazlası ile hak ettikleri bir sezonun şampiyonluk turunu ve kutlamalarını önümüzdeki hafta evinde oynayacağı Kayserispor maçı ile taçlandıracak.