Olcay Çakır

Rakibi tarafından iyi uyutulan bir Trabzonspor ve bir; kişiye kilitli, iki; 61. dakikaya odaklı uyuyan tribünler...
Saha içindekiler için "bir rakiple mücadele etmek" gibi mazeret varken; Trabzonspor tribünlerinin mücadelesi kiminleydi acaba?
Ve kazanan kim oldu şimdi?
Oyunun yattığı anları; koca ilk yarıda "bir dakika" olarak tespit edebilen; uyutan bir hakem!
Ancak onu konuşmaya dahi sıra gelmeyecek kadar kötü bir Trabzonspor kurgusu.
Oyunun tempo aldığı anlarda gelen kritik fauller sonrası gelen durgunluk, bu tuzağa çok kolay düşen Trabzonspor.
Ve buna katkı veren hakem! Ön tarafta haftalardır kredisinden yiyen koca Burak Yılmaz.
Sadece transferinde kopan gürültüyle bizleri uyandırabilen, başka da katkısını göremediğimiz Adrian.
Oyun anlayışını haftalar sonra bozan kenar yönetimi.
Maç temposunun getirdiği yorgunluğa ve bıkkınlığa sonuna kadar eyvallah!
Ancak kıt kanaat kornere kadar getirdiğin topu, her defasında ve haftalardır ön direkte heba etmek. Buna ne diyeceğiz?
Tüm bunları yazarken aklıma Lille maçı ve izlerken bile yorulduğumuz o tempo geliyor.
Siz de haklısınız çocuklar diyorum!
Not: "82 helal puan" alan çocuklar hangi formayı giyerse giysinler; seni şampiyon yaptılar, bunu asla unutma! Ve çelişme!