- 26 Ocak 2011
Baklava..
Sen, o gün sahaya atladığında çok kızgındın biliyorum!.. Asabiydin zira! Farklıydın!
Kimseye nasip olmayan o sinir sistemi sende Allah vergisiydi! O an aklından neler geçti kimse bilemez elbette.
Maçı koparabilirdin de.
Kısmet işte. Olmadı.
Yetmedin, yetemedin o gün!..
Sen, tüm iyi niyetinle! Ve Trabzonspor sevginle!
Sahaya atladığın gün, Trabzonspor en az 5 yıl geriye gitmişti.
Belki de bu son dakika kayıplarında ya da 'bir türlü olunamamasında' senin de emeğin vardır ha, ne dersin?
Hatırlar mısın? O yıl sezonu en baştan kaybetti Trabzonspor.
Yetmedi üstüne bir de itibar kaybetti.
Sonuçta, maddi ve manevi çok şey kaybetti.
Sen o gün sahaya atladığında Trabzonspor bunları yaşadı.
Yukarıdaki bölüm "Lazerli maçlar" yazımdan.
Hatırlarsınız.
Görülüyor ki değişen hiçbir şey yok bazıları için...
İyiyken herkes iyi, kötüyken fire!..
Siz sanıyor musunuz ki bunlar sürprizdir hoca için, oyuncu için?
Değil elbet!..
İyiyken kolbastı... Puan kaybında koca bir ayıp!
Futbolun nankör yüzünü bilmeyen mi var?
Bu da o işte. Her yerde var kabul, peki 'her yerde lider mi var?' Sırf senin puanına gelmek için ortalığa serilen dövizleri görmüyor musun?
Şimdi al eline bir tepsi baklava düş bakalım yollara!
Zira çok yaratıcı bir fikirdir baklava götürme işi!
Hadi barışalım, bize kolbastı oyna! Öyle mi?..
Yazık, senin dükkan da (stadyumu diyorum) 15 gün kapalıdır şimdi.
Bir sonraki maça ya kısmet diyorsun.
Birileri nasılsa götürür, gönül alırlar senin adına, geçer gider değil mi?
Baklavayı diyorum! Mutlaka götüren olur değil mi?
Birileri, o masum Trabzonspor seyircisi yani, senin adına da 'utanmakla meşgul' olacak, değil mi?
Bundan sonra ne olur, neler olmaz?
En baştan belirtelim; kurunun yanında yaşlar da yanar. Düzen böyle.
Kolbastılar ertelenir bir kere. 'Üç'lü de olmaz!
61. dakika için geçen maçtan stokları vardır nasılsa!
Şimdi naçizane tavsiyemki eğer niyetiniz var ise tabii; "Siz baklavalarınızı tesislere değil, ilk maçta stadyuma götürün ve afiyetle de yiyin. Üstüne de su için!.."
Pet şişeyi de çöpe, yani saha içine atıverin bir zahmet!..
Zira orası sizin çöplüğünüzdür artık!
Oradan gelecek her koku da sizin eseriniz olacaktır, unutmayın!
Kimseye nasip olmayan o sinir sistemi sende Allah vergisiydi! O an aklından neler geçti kimse bilemez elbette.
Maçı koparabilirdin de.
Kısmet işte. Olmadı.
Yetmedin, yetemedin o gün!..
Sen, tüm iyi niyetinle! Ve Trabzonspor sevginle!
Sahaya atladığın gün, Trabzonspor en az 5 yıl geriye gitmişti.
Belki de bu son dakika kayıplarında ya da 'bir türlü olunamamasında' senin de emeğin vardır ha, ne dersin?
Hatırlar mısın? O yıl sezonu en baştan kaybetti Trabzonspor.
Yetmedi üstüne bir de itibar kaybetti.
Sonuçta, maddi ve manevi çok şey kaybetti.
Sen o gün sahaya atladığında Trabzonspor bunları yaşadı.
Yukarıdaki bölüm "Lazerli maçlar" yazımdan.
Hatırlarsınız.
Görülüyor ki değişen hiçbir şey yok bazıları için...
İyiyken herkes iyi, kötüyken fire!..
Siz sanıyor musunuz ki bunlar sürprizdir hoca için, oyuncu için?
Değil elbet!..
İyiyken kolbastı... Puan kaybında koca bir ayıp!
Futbolun nankör yüzünü bilmeyen mi var?
Bu da o işte. Her yerde var kabul, peki 'her yerde lider mi var?' Sırf senin puanına gelmek için ortalığa serilen dövizleri görmüyor musun?
Şimdi al eline bir tepsi baklava düş bakalım yollara!
Zira çok yaratıcı bir fikirdir baklava götürme işi!
Hadi barışalım, bize kolbastı oyna! Öyle mi?..
Yazık, senin dükkan da (stadyumu diyorum) 15 gün kapalıdır şimdi.
Bir sonraki maça ya kısmet diyorsun.
Birileri nasılsa götürür, gönül alırlar senin adına, geçer gider değil mi?
Baklavayı diyorum! Mutlaka götüren olur değil mi?
Birileri, o masum Trabzonspor seyircisi yani, senin adına da 'utanmakla meşgul' olacak, değil mi?
Bundan sonra ne olur, neler olmaz?
En baştan belirtelim; kurunun yanında yaşlar da yanar. Düzen böyle.
Kolbastılar ertelenir bir kere. 'Üç'lü de olmaz!
61. dakika için geçen maçtan stokları vardır nasılsa!
Şimdi naçizane tavsiyemki eğer niyetiniz var ise tabii; "Siz baklavalarınızı tesislere değil, ilk maçta stadyuma götürün ve afiyetle de yiyin. Üstüne de su için!.."
Pet şişeyi de çöpe, yani saha içine atıverin bir zahmet!..
Zira orası sizin çöplüğünüzdür artık!
Oradan gelecek her koku da sizin eseriniz olacaktır, unutmayın!