Hüseyin Özkök

Sivasspor-Galatasaray maçının sonucu hiç önemli değil. Sivas'ta dün şampiyonluktan daha önemli şeyler oldu. İlk önce Galatasaray takımının Sivas caddelerinde rahatlıkla tacize uğramadan yürüyüş yapması, ardından her iki takım oyuncularının maç öncesi gösterdikleri dostça davranışlar, saha içinde samimi şekilde sohbetleri, bunun yanında konuk tribünlere atılan çiçekler ve maç sonu Galatasaray'ı alkışlamaları kolayca göremeyeceğimiz görüntülerdi. Bu bağlamda tüm Sivasspor camiasını ve tabii ki Sivas halkını canı gönülden kutlamak istiyorum. Bu görüntüler umalım ki önümüzdeki sezon şehirlerde de devam etsin. Galatasaray, sahaya sürdüğü 11 ile ilk aşamada yenilmemeyi düşündüğünü belli etti. Ancak uzun zamandan beri sağ tarafta oynamasını önerdiğim Song şansız bir şekilde kendi kalesine gol atınca Galatasaray'ın planları bir anda alt üst oldu. Bu beklenmedik gelişme Galatasaray'ın oyun disiplinini bozmadı ve Cevat hocanın maç öncesi takımına verdiği "pas yaparak oynama" taktiğine oyuncular sadık kaldı. Bu sayede zorlu geçen ilk yarı 2-1 önde kapatıldı.

Florya gerçeği
İkinci yarıda iki kere eşitlik geldikten sonra da aynı şey oldu ve G.Saray tekrar öne geçerek gol yedikten sonra bozulmayacak bir takım olduğunu gösterdi ve maçı hak ederek kazandı. Ben artık bütün olayın Florya'da bittiğine iyice inanmaya başladım. Uzun yıllardan beri onca futbolcu geldi geçti ama Florya'ya her giren futbolcu kalitesi ne olursa olsun bir şekilde orada kendini aştı, takımla bütünlük sağladı. Bunun da ayrıca incelenmesi gerektiğini düşünüyorum.