Haşim Şahin

Carlos'a bakıyorum, dallarının ağırlığı altında ezilen yaşlı çınarlardan farkı yok. Kazım'a dönüyorum, anlamadığı problemi çözmeye çalışan öğrenciler gibi. Selçuk, tedirgin. Maldonado, gaz lambası sanki. Gökhan, geçen sezonki performansını inkârda kararlı. Emre desen gerginliğin ve güçsüzlüğün sınav kâğıdı. Güiza ise bir yalnızlık adeta. Aragones mi? Deniz ve Selçuk dururken, sağlam mı sakat mı belli olmayan Josico'yu aldırması yetmezmiş gibi bir türlü organize olamayan takımını tiyatro seyircisi nezaketiyle izliyor sadece. Biliyorum, bugün bayram. Şeker tadında şeylere ihtiyacımız var. Güzel düşünüp, güzel konuşmak lazım belki. Ama yorulan, incilen, itilen insanların ülkesi Türkiye. Erken ölümlerin, çaresizliklerin, başkenti burası. Böyle bir coğrafyada, koca koca şirketlerin krizlerin elinde soluksuz kaldığı, nice insanın düşlerini terk ettiği bir dönemde direnmenin, irinlerinden arınarak yarını inşa etmenin adresi oldu Fenerbahçe. İşte bu Fenerbahçe "ilk kurşun" olup direnmeyi örgütleyen Tuncay'ı ve itfaiye konvoyu gibi başlayan yangınları anında söndüren Aurelio'yu göz göre göre bu hallere düşüyorsa, insan istese de tatlı tatlı konuşamıyor, kahretsin! Tanrı aşkına, doğru dürüst organize olamayan takımını 70 küsür dakika hiç değişiklik yapmadan seyrediyorsa bir teknik direktör, hem de kazanmak olduğu bir maçta, "Bravo Dede" mı diyelim?

Kulübe yetersiz
Ya da Real Madrid'in yedek kulübesinde Saviola ve Gago; Milan'inkinde Shevchenko, İnzaghi; İnter'inkinde Adriano, Crespo, Figo ve Chelsea'ninkinde Anelka ve Drogba oturduğu halde; Fenerbahçe'nin yedek kulübesinde yeller esiyorsa, "Bu sezonki Fenerbahçe, geçen senekinden daha güçlü" diyen Aziz beye "Sen haklısın" mı diyeceğiz? Gerçekle yüzleşelim. Aragones, Fenerbahçe'nin beklentilerini ve daha önemlisi kadrosunun kalitesini bile daha çözememiş. Dolayısıyla ne komutanı ne kulübesi ne de bayrağı göndere çekecek 'Ulubatlı'sı var bu Fenerbahçe'nin. En önemlisi yedi düvele 'büyük'lüğünü anons etmiş sarı-lacivertlilerin bayramlarda küçüklere verecek şekeri de yok.