Haldun Domaç

Dev maçın favorisi kim' denildiğinde futbol kamuoyu Galatasaray ismi üzerinde birleşti. Hiç kuşku yok ki böyle düşünenlerin en temel dayanağı iki takım arasındaki oyuncu kalitesi farkıydı. Trabzonspor ile Galatasaray'ın son haftalarda gösterdikleri performans da ibrenin yine Galatasaray lehine dönüşmesine neden oluyordu. Ancak futbolda kağıt üzerinde yazılı olanlar değil, 90 dakikaya yüreğini ve mücadelesini koyanlar maç kazanıyor. Trabzonspor, Galatasaray karşısında işte bunu yaptı ve başarılı oldu. Bordo-mavili takımın Serkan, Giray, Song ve Cale'den kurulu savunması, müthiş bir disiplinle oynadı. Serkan, önce Keita sonra Jo karşısında çabukluğunu kullanarak, Galatasaray'ın iki önemli silahını etkisiz kıldı. Savunmanın en büyük avantajı, orta alandaki Ceyhun ve Selçuk'un ikinci toplarda rakiplerine üstünlük kurması ve savunma ile aralarındaki bağı koparmamasıydı.

İnanç, hırs ve mücadele
Trabzonspor'un oyun planı bir bakıma Galatasaray'ın Dos Santos, Keita, Elano ve Jo gibi oyuncularına alan bırakmamaktı. Bunu oyunun başındaki ilk 10 dakika ile Galatasaray'ın riskleri aldığı son 15 dakika dışında başarıyla uyguladılar. Kaldı ki o son bölümde çok önemli pozisyonlar da ürettiler. Trabzonspor'un gol planı Alanzinho'nun savunma arasına yapacağı koşular ile Burak ve Umut'u topla buluşturmaya dayalıydı. Bu konuda Trabzonspor'un birkaç girişim dışında başarılı olduğunu yazmak zor. Gol de zaten bir organizasyondan değil, Emre Güngör'ün bireysel hatasından geldi. Bordo-mavili ekip, Galatasaray maçını kazandıysa ilk teşekkürü kaleci Onur'a etmeli. Çünkü Onur, maçın başında iki önemli pozisyonu çıkararak, bir bakıma Trabzonspor'u erken bir gol şokuna girmekten kurtardı. Trabzon uzun süre sonra derbi kazanırken, böyle maçlardan galibiyetle çıkmanın yolunu anlamış oldu. İnanç, hırs ve mücadele...