Haldun Domaç

En son yazacağımızı en başta yazarak başlayalım. Daum'un savunmanın göbeğinde yan yana oynattığı Deniz ve Bilica, bana göre iki şezlongda ya da sinema salonunda iki koltukta yan yana getirilir. Çünkü zararsızca bir arada olacakları yer bunlar. Manisaspor'un ilk yarının sonunda kazandığı gol ve Simpson'un kaçırdığı net pozisyonda bu ikili pozisyonların içinde bile değildi. Ayrıca Bilica'nın saatli bir bomba olduğunu da dikkatten kaçırmamak lazım. Brezilyalı, birinci bölgeden top çıkarırken, topuk pası yaparak, ne denli gayri ciddi ve disiplinsiz olduğunu gösterdi. Bu ikilinin asli görevlerini yapmış gibi savunmayı bırakıp, gol araması böylesi bir büyük takıma yakışmayacak görüntüydü. Bu girişimizden Manisaspor'un ofansif bir oyun sergilediği sonucu çıkmasın. Her iki yarıda da tek yönlü bir karşılaşma izledik.

Özer'in öz güven sorunu
Fenerbahçe oyunun hakimiydi. Sarı-lacivertli ekip, maç boyunca hem kanatlarını iyi kullandı, hem de Emre-Alex-Semih pas bağlantılarıyla göbekten etkili ofansif girişimler yaptı. Fenerbahçe'de kanatları kullanan Özer ve Mehmet Topuz'un hareketli hücum girişimleri, Manisaspor'a savunmada ciddi sıkıntılar yaşattı. Gerek bu bölümde gerekse ikinci yarıda dikkatimi çeken konu Özer'in öz güven sorunuydu. Çalışkanlığı ile dikkat çeken Özer, önemli vuruş pozisyonlarında şut çekmek yerine, pas ve çalım tercihleriyle hata yaptı. Fenerbahçe genelde oyunun kontrolünü elinde bulundururken, bitirici noktada Alex ve Semih gol vuruşlarında yeterli değildi. Oyunun son bölümünde Manisaspor, kontrataklarla neticeye gitme planıyla oynarken, Güven'in iyi pasında golcü İsaac'ın vuruşuyla istediğini elde etti. Ancak Gökhan'ın bu sonu razı olmadı ve Fenerbahçe'yi hayata döndürdü.