Hakkı Yalçın

Hiçbir kulübün başkanlık seçimi Fenerbahçe kadar ilgi çekmiyor. Hele sosyal medyada sistemden nemalanmak için fırsat kollayan "kurtçuklar" varken, ortalıkta yorum ve bilgi kirliliği dolaşıyor. Fenerbahçe'nin başkanlık seçiminde herkes ortaya konulacak paradan bahsediyor da yürek hesabı yok mu? Ayrıca başkanı sosyal medya trolleri değil Fenerbahçe kongre üyeleri seçiyor.

Sosyal medyada yorumlar tamamen duygusal! Baş parmakla işaret parmağının fingirdeşmesi gibi. Şimdiden teknik adamlar belirleniyor, yalan transfer balonları havada uçuyor. Bu avanta ve linç ortamından mesleğimizi de çocukları da korumak kolay değil artık. Üstelik bunların bazılarının yöneticiler tarafından beslendiğini de hesaba katarsak durum daha vahim!

Bir dönem Fenerbahçe taraftarından elle yazılmış fakslar gelirdi adıma. Fenerbahçe sevdasına yönelik unutmadığım çok özel satırlar var. "Kazandığında sevmiyorum seni, kaybettiğinde sevdiğim kadar!" O bilinçli taraftar yine var ama sosyal medyada beslenen troller ve sızlanmayı yöneticilik zannedenler düzeni ele geçirdi. Teknik adamı bile sosyal medyanın belirlediği zamanları da gördük ödenen bedelleri de!

Futbol sadece tarihle değil tarifle de sınar insanları. Daha önceki ifademi bugün de tekrarlıyorum. "Göğsüne neşterle Fenerbahçeliyim diye yazmakla sevda büyüklük kazanmıyor. Gerçek sevda doğruların arkasında durmaktır yanlışlarda inat etmek değil." Fenerbahçe kendi içindeki yanlışlarla son yıllarda gurur duydu. "Çubuklu forma efsanelere" saygı adına yapılması gerekenler iptal edildi!

Düşünün bu takımın kaptanı Skrinar. Rakiplere her türlü çirkefliği yapan bir gaddar! Elini bacak arasına sokup rakip takım taraftarına gösteren birini sahaya kaptan olarak sahaya çıkaranlara Fenerbahçe tarihini hatırlatsak ne yazar! Eskiden eleştiriler karşılığını bulurdu da şimdilerde düşünce israfı biliniyorsa, bugünlere sebepsiz gelinmemiştir. Çünkü kimse eleştiriyi kabul etmiyor, sosyal medyadaki trollerin çekim alanında gezinmek daha anlamlı. Uyduruk teselliler en kolay oralarda üretiliyor!

Mektupların elle yazıldığı yıllar geliyor gözümün önüne. O yüzden eski insanların ve geçmiş yıllardaki posterlerin gözlerindeki mektubu iyi okumak gerekiyor. Tamamen saf ve insani bir bakış. Asalet derseniz dibine kadar. Sosyal medyada yalan vardır iftira vardır ama elle yazılmış mektuplarda sadece samimiyet vardır. Hele o mektupların sandıkta kalanını bulursanız gözünüz gibi bakın. "Şehir hatları vapuruyla bir ada gezintisi, sosyal medya çöplüğüne kurban gitti" cümlesinde içiniz yanıyorsa ortak yanlarımız da çok demektir!
Uğrunda savaşmadığın aşk senin değildir. Fenerbahçe'nin gözünü kırpmadan bedel ödeyecek adamlara ihtiyacı vardır, topu taca atanlara değil. Sahada dökülen yanlarını toplamakla yükümlü olan gamsızların arkasında duranlara hiç değil. Bu takım yıllardır kazanacağını zannettiği anda çok şeyleri kaybediyorsa vardır bir bit yeniği! Futbol; saha içinde forma giyenlerin koşuşturmasıdır, yöneticilerin saha dışında mızıkçı duruşu konuşturması değil.

Bazı futbolcuların Fenerbahçe formasını bedenine uygun 'kıyafet' zannetmesiyle, bazılarının buna müsaade etmesi arasındaki ortaklığın bedelidir bunlar! Her sezon sonu "can kırıkları" geleneksel hale gelmişken, şifreyi siz kırın, ben 'taş atarak' cam kırmak istemiyorum artık!