- 21 Nisan 2015 | Salı
Liderlik çekimi
Dün gece ülke standartlarının üzerinde bir mücadele izledik. İki takımda da futbolla beslenen takım ruhu.
İki takımda da harika pas trafiği ve bireysel hüner.
Fenerbahçe liderlik şehvetiyle başladı ve ilk yarıda zaman zaman dayanılmaz bir baskı kurdu.
Sadece gol eksik.
Bursa'nın ani çıkışları da Fenerbahçe adına geceyi korku filmine dönüştürmek için planlanmış bir saldırı biçimiydi.
Ülkenin en hızlı bindiren takımı, kale önü sahnelerinde biraz maceraya soyundu.
***
Her kaçan pozisyonun hesabının verileceği gecelerden birinde Sow'un ikinci yarıda kaçırdığı pozisyon çok önemliydi.
Bu yanrıda geniş açılımlar Bursa'daydı ama oyunu kontrol gücü ve arkadaşlık bağları güçlü olan Fenerbahçe'ydi.
Attıkları golde, Bursaspor'un kendi paniğini yaratmasını sağlayan da buydu.
***
Diğer futbolcuların emeklerine kocaman alkış.
Övgüyü hak edenlerin başında Volkan Demirel geliyor.
Çıkardığı bir top var ki, çok şeyin sebebi.
Webo'nun mücadelesine, Mehmet Topal'a saygılarımla.
Caner'in hırsına, Sow'un eksilmeyen mücadele gücüne alkış.
Ama sezonun en görkemli mücadelesine eşlik eden Bursaspor takımına da koca bir alkış.
***
Emenike'ye baktım da.
Yalama olmuş kapı kilidi.
İlk yarı boyunca eski beceriksizliklerinden kopyalar çekti, hiçbir şey üretemedi.
Bu adamın asalet borsasında zerre kadar değeri yok ama... Böyleleri çirkinlikleriyle yüzleşirken bile kahraman olabiliyor.
***
Sonuç olarak, Fenerbahçe'nin istediğini istediği gibi yapmaya gücü vardı.
Şimdi liderliğe sahip çıkmanın gücünü gösterme zamanı.
***
Hakeme gelince.
Bu ülkede 20 hakemle de maç yönetilse. Asalet ve adalet nafile!
Bursaspor'un sayılmayan golü çok konuşulacaktır. Penaltı pozisyonu da.
Ama eyyamcılık bu topraklarda arsızca alkışlanacaktır.
Bir gün herkesin yüzüne son defa bakacak hayat! "Giderken yanında ne götüreceksin?"
Bu sorunun cevabını da isteyecek hayat!
Hüseyin Göçek gibilerinin verecek cevabı olacak mı acaba?
Hiç sanmıyorum!
İki takımda da harika pas trafiği ve bireysel hüner.
Fenerbahçe liderlik şehvetiyle başladı ve ilk yarıda zaman zaman dayanılmaz bir baskı kurdu.
Sadece gol eksik.
Bursa'nın ani çıkışları da Fenerbahçe adına geceyi korku filmine dönüştürmek için planlanmış bir saldırı biçimiydi.
Ülkenin en hızlı bindiren takımı, kale önü sahnelerinde biraz maceraya soyundu.
Her kaçan pozisyonun hesabının verileceği gecelerden birinde Sow'un ikinci yarıda kaçırdığı pozisyon çok önemliydi.
Bu yanrıda geniş açılımlar Bursa'daydı ama oyunu kontrol gücü ve arkadaşlık bağları güçlü olan Fenerbahçe'ydi.
Attıkları golde, Bursaspor'un kendi paniğini yaratmasını sağlayan da buydu.
Diğer futbolcuların emeklerine kocaman alkış.
Övgüyü hak edenlerin başında Volkan Demirel geliyor.
Çıkardığı bir top var ki, çok şeyin sebebi.
Webo'nun mücadelesine, Mehmet Topal'a saygılarımla.
Caner'in hırsına, Sow'un eksilmeyen mücadele gücüne alkış.
Ama sezonun en görkemli mücadelesine eşlik eden Bursaspor takımına da koca bir alkış.
Emenike'ye baktım da.
Yalama olmuş kapı kilidi.
İlk yarı boyunca eski beceriksizliklerinden kopyalar çekti, hiçbir şey üretemedi.
Bu adamın asalet borsasında zerre kadar değeri yok ama... Böyleleri çirkinlikleriyle yüzleşirken bile kahraman olabiliyor.
Sonuç olarak, Fenerbahçe'nin istediğini istediği gibi yapmaya gücü vardı.
Şimdi liderliğe sahip çıkmanın gücünü gösterme zamanı.
Hakeme gelince.
Bu ülkede 20 hakemle de maç yönetilse. Asalet ve adalet nafile!
Bursaspor'un sayılmayan golü çok konuşulacaktır. Penaltı pozisyonu da.
Ama eyyamcılık bu topraklarda arsızca alkışlanacaktır.
Bir gün herkesin yüzüne son defa bakacak hayat! "Giderken yanında ne götüreceksin?"
Bu sorunun cevabını da isteyecek hayat!
Hüseyin Göçek gibilerinin verecek cevabı olacak mı acaba?
Hiç sanmıyorum!