- 01 Eylül 2014 | Pazartesi
ŞAMPİYON markalı açılış
Fenerbahçe'den "şampiyon" markalı bir açılış.
Geçen yıldan kalan "kazanma terbiyesi" her haliyle sahnede.
Üstelik berbat bir hakeme rağmen.
Erkan Kaş'ın Kuyt'a yaptığı "jilet pozisyonunun" karşılığı kesinlikle kırmızı kart.
Diego'ya yapılan hareket kesin penaltı.
Hakem ölülerinin sezon açılışına böyle pozisyonlar yakışıyor demek ki!
***
Avrupa'da kendini sınayan Karabükspor karşısında Fenerbahçe'nin zorlanacağını düşünmüştüm.
Karşımda kazanmak isteyenle, kaybetmekten korkmayan iki takım buldum.
Emenike'nin golüne kadar gözümüze hoş gelen bir Fenerbahçe vardı sahada.
Hatlar arasında mesafe açılmış olmasına rağmen olağanüstü pas zenginliği.
Yardımlaşma üst düzey.
Ama golden sonra "durduk yerde başa bela almak gibi, Karabükspor'u buyur eden bir anlayış.
Bu rol değişimini ikinci yarıda da izledik ama genelde maçın hakimi Fenerbahçe'ydi.
Sonucu bireysel hatalar belirledi ama Fenerbahçe'nin fark yapacak gücü de vardı.
***
Gecenin en özel adamı yine Mehmet Topal'dı.
Meireles'deki sadelik parmak ısırtıyor.
Diego'nun hazır olduğunda neler yapabileceğini söylemeye gerek yok.
Sow'un kaleye neden bu kadar uzak olduğunun sorgusunu da herhalde teknik kadro yapacaktır.
Orta alan Emre'nin ayaklarında güvencede ama dilinde tehlikede.
Pimi ne zaman çekileceği belli o lmayan bir öfkenin içinde olmak niye?
Diego'nun hazır olduğunda neler yapabileceğini söylemeye gerek yok. Bir şeyler tamdı, bir şeyler yarımdı.
Elbette sorularını saklayan cevaplar vardı da. Sezonun ilk maçında o soruları sormak için erkendi galiba.
Fenerbahçe adına şunu diyebiliriz.
Herkes elinden geleni yaptı.
Elinden gelmeyeni gelecek maçlara bıraktı.
Geçen yıldan kalan "kazanma terbiyesi" her haliyle sahnede.
Üstelik berbat bir hakeme rağmen.
Erkan Kaş'ın Kuyt'a yaptığı "jilet pozisyonunun" karşılığı kesinlikle kırmızı kart.
Diego'ya yapılan hareket kesin penaltı.
Hakem ölülerinin sezon açılışına böyle pozisyonlar yakışıyor demek ki!
***
Avrupa'da kendini sınayan Karabükspor karşısında Fenerbahçe'nin zorlanacağını düşünmüştüm.
Karşımda kazanmak isteyenle, kaybetmekten korkmayan iki takım buldum.
Emenike'nin golüne kadar gözümüze hoş gelen bir Fenerbahçe vardı sahada.
Hatlar arasında mesafe açılmış olmasına rağmen olağanüstü pas zenginliği.
Yardımlaşma üst düzey.
Ama golden sonra "durduk yerde başa bela almak gibi, Karabükspor'u buyur eden bir anlayış.
Bu rol değişimini ikinci yarıda da izledik ama genelde maçın hakimi Fenerbahçe'ydi.
Sonucu bireysel hatalar belirledi ama Fenerbahçe'nin fark yapacak gücü de vardı.
***
Gecenin en özel adamı yine Mehmet Topal'dı.
Meireles'deki sadelik parmak ısırtıyor.
Diego'nun hazır olduğunda neler yapabileceğini söylemeye gerek yok.
Sow'un kaleye neden bu kadar uzak olduğunun sorgusunu da herhalde teknik kadro yapacaktır.
Orta alan Emre'nin ayaklarında güvencede ama dilinde tehlikede.
Pimi ne zaman çekileceği belli o lmayan bir öfkenin içinde olmak niye?
Diego'nun hazır olduğunda neler yapabileceğini söylemeye gerek yok. Bir şeyler tamdı, bir şeyler yarımdı.
Elbette sorularını saklayan cevaplar vardı da. Sezonun ilk maçında o soruları sormak için erkendi galiba.
Fenerbahçe adına şunu diyebiliriz.
Herkes elinden geleni yaptı.
Elinden gelmeyeni gelecek maçlara bıraktı.