- 18 Şubat 2014 | Salı
Adalet
Ne tarafından bakacağız futbola? Kişiye özel nefret tarafından mı?
Saha içi ahlaksızlığın her yanını teşhir ederek mi?
Zalimliğin kimlik kontrolünü yapmanın da, ahlaksızlığa dahil olduğunu hesaba katarak mı?
***
Emre Belözoğlu'nun ettiği küfürlerin yakışmadığını kaç kez tekrarladık.
Faydası olmadı, olmuyor.
Alves'in attığı tekmenin, hangi insanlık kitabında yazdığını da sorgulamalıyız..
Bir yararı olmasa da.
***
Görüyoruz ki, zarafet ve adalet tahlilinde herkes kendisinde olmayanı başkasında ararken, çirkinliklerin palazlanmasının önüne geçilemiyor.
Ne utançtır ki, Melo gibilerinin sırtı sıvazlandıkça.
Emre Belözoğlu da var olacaktır.
Zokora gibilerine arka çıkıldıkça.
Bruno Alves de var olacaktır.
Tek taraflı çalışan yorumculuk sistemi var oldukça, kimileri kollanacak, kimileri teşhir edilecektir.
***
Bir futbolcunun asaletini anlatan satırlarla, zarafeti doğrayan satırlar karşı karşıya geldiğinde, cümlelerimiz keskin olsa neye yarar!
Bunların önüne asla geçemeyeceğiz.
Çirkinliğin heykelini dikmek, hesap sormaktan daha kolay olduğu içindir ki.
Ayaklar altına alınan değerlerin üzerinde tepinenler el üstünde taşınmaya devam edecek.
Temsil ettikleri kudretin farkına varmayanlara teslim edilen formalar da çok şeyin ifadesi olacak.
***
Yazımın öznesi çirkinlikler değil, Fenerbahçe'nin haklı davasıydı oysa.
***
Haksızlığın açığa vurduğu bir ülkede, isyanların meydana çıkması da sebepsiz değildir.
Olmayan adalet sinemasında haykırışların çınlaması da. "Adalet istiyoruz."
O insanlara sadece gözlerle değil, yüreklerle de bakmak gerekir. Af değil adalet.
Gerçek bir yargılanma.
Adaletin yokluğuna sırtını dayayanlara inat. Olması gereken yerde olan bir taraftar topluluğudur Fenerbahçe.
***
Sevgi bütünlüğü gösterenlere eşlik etmek de bir vatandaşlık görevidir.
Öfkenin kanatlarına asılan pankartları iyi okumak gerekir. "Sevdam benim özgürlüğüm" "Davam benim onurum."
Suskunları utandıran bir dayanışmadır bu. Ölümden korkmadan sevmektir.
Bu ülkedeki en cesur resmi yürek örgütüdür Fenerbahçe.
***
Adalet hiç korkmadan adresini cellada bırakmaktır.
Adalet bağış istemek değil, kelleni koltuğuna bağışlamaktır.
Kendi ruhunun asaletini sınamaktır. Avazın çıktığı kadar bağırmaktır korkmadan.
Bir şeyleri elde edebilmek uğruna, kendi değerlerini satanların anlamayacağı bir şeydir adalet.
Haksızlığa karşı bayrak açmanın sembolüdür Fenerbahçe.
***
Adalet; gerçeğin efendisidir.
Ertelenmesi söz konusu değildir.
Hayal gibi gelebilir ama...
Bizim gibi ülkelerde haksızlık
herkesin başına gelecektir.
Saha içi ahlaksızlığın her yanını teşhir ederek mi?
Zalimliğin kimlik kontrolünü yapmanın da, ahlaksızlığa dahil olduğunu hesaba katarak mı?
***
Emre Belözoğlu'nun ettiği küfürlerin yakışmadığını kaç kez tekrarladık.
Faydası olmadı, olmuyor.
Alves'in attığı tekmenin, hangi insanlık kitabında yazdığını da sorgulamalıyız..
Bir yararı olmasa da.
***
Görüyoruz ki, zarafet ve adalet tahlilinde herkes kendisinde olmayanı başkasında ararken, çirkinliklerin palazlanmasının önüne geçilemiyor.
Ne utançtır ki, Melo gibilerinin sırtı sıvazlandıkça.
Emre Belözoğlu da var olacaktır.
Zokora gibilerine arka çıkıldıkça.
Bruno Alves de var olacaktır.
Tek taraflı çalışan yorumculuk sistemi var oldukça, kimileri kollanacak, kimileri teşhir edilecektir.
***
Bir futbolcunun asaletini anlatan satırlarla, zarafeti doğrayan satırlar karşı karşıya geldiğinde, cümlelerimiz keskin olsa neye yarar!
Bunların önüne asla geçemeyeceğiz.
Çirkinliğin heykelini dikmek, hesap sormaktan daha kolay olduğu içindir ki.
Ayaklar altına alınan değerlerin üzerinde tepinenler el üstünde taşınmaya devam edecek.
Temsil ettikleri kudretin farkına varmayanlara teslim edilen formalar da çok şeyin ifadesi olacak.
***
Yazımın öznesi çirkinlikler değil, Fenerbahçe'nin haklı davasıydı oysa.
***
Haksızlığın açığa vurduğu bir ülkede, isyanların meydana çıkması da sebepsiz değildir.
Olmayan adalet sinemasında haykırışların çınlaması da. "Adalet istiyoruz."
O insanlara sadece gözlerle değil, yüreklerle de bakmak gerekir. Af değil adalet.
Gerçek bir yargılanma.
Adaletin yokluğuna sırtını dayayanlara inat. Olması gereken yerde olan bir taraftar topluluğudur Fenerbahçe.
***
Sevgi bütünlüğü gösterenlere eşlik etmek de bir vatandaşlık görevidir.
Öfkenin kanatlarına asılan pankartları iyi okumak gerekir. "Sevdam benim özgürlüğüm" "Davam benim onurum."
Suskunları utandıran bir dayanışmadır bu. Ölümden korkmadan sevmektir.
Bu ülkedeki en cesur resmi yürek örgütüdür Fenerbahçe.
***
Adalet hiç korkmadan adresini cellada bırakmaktır.
Adalet bağış istemek değil, kelleni koltuğuna bağışlamaktır.
Kendi ruhunun asaletini sınamaktır. Avazın çıktığı kadar bağırmaktır korkmadan.
Bir şeyleri elde edebilmek uğruna, kendi değerlerini satanların anlamayacağı bir şeydir adalet.
Haksızlığa karşı bayrak açmanın sembolüdür Fenerbahçe.
***
Adalet; gerçeğin efendisidir.
Ertelenmesi söz konusu değildir.
Hayal gibi gelebilir ama...
Bizim gibi ülkelerde haksızlık
herkesin başına gelecektir.