Hadi Türkmen

Mecliste 367 tartışmaları, yaz tatili ve seçimler derken iki aydır gündem dışında kalan futbol yine reytinglere oturmaya başlıyor. F.Bahçe'nin şampiyon kadrosundan Ümit ve Rüştü gibi kıdemli, Tuncay ve Mehmet Yozgatlı gibi takımın dinamosu, yüreği ve ciğeri olmuş oyuncuların kulüpten ayrılmış olmaları bazılarımızının hoşuna gitse degitmese de Avrupa'daki beklentileri karşılamak için yapılacak yeni transferleri herkes merakla beklemekteydi. Yönetimin F.Bahçe'yi dünya kulübü yapma projelerinin bu yılki hedefi dünya starı Roberto Carlos ile başladı, genç yeteneklerle de devam ediyor. Bu nedenle ilk ciddi hazırlık maçı olan Shakhtar Donetsk müsabakası sarı-lacivertliler için iyi düşünülmüş denk güçteki bir rekabetti. Geçen seneki acemiliğini atlattığını umduğumuz teknik direktör Zico, Roberto Carlos dışında klasik statükocu tavrındaydı.

Sorumsuz forvetler
İlk 45'te Roberto Carlos'un bir-iki zarif hareketi ve üç frikik vuruşu dışında F.Bahçe'de defans eksikliği göze çarparken, oyun kurucusu olmayan bir takım görüntüsü de daima vardı. Deivid ve Kezman'ın geçen yılki sorumsuzlukları halen devam etmekteydi. Bugün için çok erken olsa da ileride sıkıntı çekmemek amacıyla eliştirilerimi açıkça belirtiyorum. Lugano, Alex ve Appiah gelince sıkıntıların çoğu bitecek ancak bir golcüye bizce kesinlikle ihtiyaç var. Henüz transfer de bitmedi. Bu eksikliği sanırım bizim gibi başkan da görmüştür. Bu kadar iyi takım kurup da sadece iyi bir golcü almamak, başarıyı istememekle eşdeğerdir. Colin Kazım, İlhan, Ali Bilgin belki gün geçtikçe daha iyi olacak ama F.Bahçe'nin bekleyecek zamanı yok. Roberto Carlos'un transferini yararlı kılmak için yeni bir golcü alınmalı. İkinci yarıda biraz cesaretlenen Zico gençlere imkan tanıdı. Bu futbolla ligde zor da olsa başarı sağlanabilecek ışığı gösterdi. Fakat maalesef ki Avrupa'da umutlu olmak bence bu yıl için de imkansız gözüküyor. Sevgili başkan siz de biz de bu yıl lütfen geç kalmaktan dolayı üzülmeyelim.