Gürcan Bilgiç

Rakibi gözüne kestirmek başka, küçümsemek başka. Romenler cezayı kesecek öyle pozisyonlar buldular ki, serinin en kötü takımı bir anda maçı "hedef" haline getirme isteği yakaladı. 30'a kadar tüm kontrolü elinde tuttu Fenerbahçe. Topa hakimlerdi ama pozisyonu bulmak için ekstra pasları üretemiyorlardı. Nene'nin ortasında En Nesyri'nin vuruşu dolu doluydu. Kaleci kurtardı. Kornerde gol geldi ve maçı bitirdiler kendi adlarına. Sonrasında yukarda belirttiğimiz bölüm geldi. Ederson kurtardı, kurtardı ve kurtardı. Tabii gözler Nesyri'ye yoğunlaştı. "Gitti – döndü" derken, sahada her şeyini vermeye çalışıyordu. Bir ara orta saha bile oynadı, geçişte rakibi kovaladı, Talisca'ya da alan boşalttı. Maçın değişimi İsmail'in kartı sonrasında "frenle" oynamaya başlaması oldu. Osterwolde, eleme maçlarına ceza taşımamak adına kimseye dokunamıyordu bile. Skriniar'ın olmadığı merkezde "sarsaklık" pimi çekilmiş bombasıydı Fenerbahçe'nin. İşin içine "acemilik – korku – güvensizlik" artık adına ne derseniz girince en basit hareketleri yapamaz, pasları veremez hale geldiler.
Üstlerine oyuncu koşunca elleri – ayakları birbirine dolaşmaya başladı. Mert Müldür klasik hatasını yapıp, adamını kontrol etmiyor, Kerem ne yaptığını bilmiyor, Talisca elini taşın altına koymuyor... Sadece Fred ve En Nesyri var çabanın içinde. Hiç bahaneleri yok. Eksiklerden de bahsetmesinler. Lig grubunun en perişan takımına teslim oldular. Alsınlar bu utanç dakikalarını yeni sözleşme istediklerinde oyunculara seyrettirsinler.