Gürcan Bilgiç

Yelkenlerin rüzgarla dolduğu periyotu yakalamışken, kazanmak dışında formül yoktu Fenerbahçe'de… Ama oyun bunu söyletmedi. İlk 45'te Alanyaspor'un boğucu baskısı altında, bırakın kazanan oyunu, maçın berabere bitmesi "mucize" gibiydi. Maç Fenerbahçe'nin solu ile (Kerem – Mert) ile Alanya (hıh sağı (Hadergjonaj – Efecan) arasında geçiyordu. Yönlendirmeler Semedo ile Musaba'yı "yok" haline geçirip, Oosterwolde ile ön tarafın top kullanmadaki eksikliklerini plan haline geçirdi. Alanya için her şey çok güzel gidiyordu. Ta ki ikinci yarıdaki Tedesco hamlelerine kadar. Yiğit Efe – Semedo değişikliği ile üçlüye döndüler. Alanya üç adama baskı yapmaya kalkınca orta sahada eksildi.

Guendouzi merkezden sağa geçince, Asensio ile İsmail oyunu yönlendirmeye başladı. Alanya sahasında kalmak zorunda kaldı. Bu andan itibaren "sabır" devreye girdi Fenerbahçe adına. Ayağa paslar ve temaslı baskıyı kullanmaya başladılar. Talisca "krallığında" affedilmeyen hatalar kuralı işlemeye başladı. Tam bir avcı gibi, uygun fırsatları "tehlikeye" ve "gole" çeviren büyücü gibiydi Brezilyalı. Ligin yeniden başlaması için "büyük takım – büyük futbolcu" karakterini taşıyan sonuç lazımdı ki; aldılar. Alanya takım olarak kafa tutmayı beceren, pas organizasyonunu doğru yapan ve pozisyon oyunundan çok öne geçmiş bir ekip. İki kere öne geçip, arkasında duramadılar, çünkü Asensio ile Talisca'ları yoktu. Tedesco'nun iyi gitmeyen oyuna hamle yapması, sistemi değiştirmesi, farklılık araması da takdire değer.