Gürcan Bilgiç

Kazanılması gereken maçı kaybetmek için strateji üreten bir teknik adamı var Fenerbahçe'nin. Hareketli maçta orta sahayı ve defans arkasını Konyaspor'a hediye etmekle kalmadı Portekizli, önlem almak veya kontrol sağlamak adına da hamle yapmayı tercih etmedi. Bir defans hatasından, golü çıkartan Tadic'e şükretsin. İkinci yarıyı ele geçiren, tüm dönen toplara hakim olan, maçı doğru bir şekilde oynayıp, Fenerbahçe ceza sahasında karambol arayan Konyaspor'u seyretti. Hamlesi dörtlü defansif dizilişden, Osayi ile beşliye dönmek oldu. Sonrasında yine Yusuf'u oyuna alarak Samsun'daki kabullenişi tekrarladı. "Korkak" bir bakış açısı ve kaderci yaklaşım ile maçın galibi olmanın "gururunu" yaşıyordur muhtemelen.
Jesus döneminden beri çift santraforlu oyunlar Fenerbahçe'nin baş belası. O dönem hiç olmazsa önde baskıyı kora kor yapıyorlar, dönen topları da alıyorlardı. Mourinho'da o da yok… Fred ile Symanski'yi oradan oraya koşturmak dışında, takımın bütününü kurguya dahil edecek görüntü de yok. Bir maçlık değil, Ağustos'dan beri aynı kafa yapısı ve ısrarın içindeyiz. Fenerbahçe kadrosu bu oyunun daha iyisini, fazlasını oynayacak güçte ve kalitede. İlk yarı kaçırılan pozisyonlar veya farklı bir skordan da bahsedebiliriz. Fakat bu teslim olunun ikinci 45'i açıklamaz. Başakşehir galibiyeti sonrasında Galatasaray yorumlarında "kötü oynarken kazanmak"dan bahsedildi. Fenerbahçe için de aynı cümle kurulur. Ancak bu cümlenin hak edeni Mourinho'dur, Fenerbahçe oyuncuları değil… Eğer "yapı" veya "sistem" ile mücadele edecekse Fenerbahçe Yönetimi, böyle "yüreksiz" kararlarla bunu yapamaz.