Gürcan Bilgiç

NCE Deniz Barış oldu ıslıklananların kahramanı... Sonra Selçuk Şahin, ardından da Kemal Aslan. Geçen sezonlarda Fenerbahçe taraftarının gözünden düşen, takımda neden oldukları sorgulanan bu oyuncular, yakaladıkları şansı iyi değerlendirip, hâlâ önemli oyuncular olduklarını kanıtladılar. Gözü transferde olanların, bu oyuncuları "değişiklik" saymaması, tatmini gündeme getirmiyor. Semih Şentürk'e, "Fenerbahçe bu santrfora mı kaldı?" önyargısıyla yaklaşanların da gözü transferde. Daha ünlü, daha kariyerli, daha havalı birisi gelsin istiyorlar. İşte en havalısı hâlâ takımda. Kezman'dan kim memnun? Fenerbahçe takımı kendi içindeki değerleri olumlu kullandığında veya yıldız olmaya soyundurduğunda, ortamı buna hemen izin veriyor. Çünkü bu oyuncular zaten standartların üstünde oldukları için bu takıma geldiler. Zaman onların gelişmesi için geçmeliydi. Bazıları bu aşamayı kaydedemedi. Bazıları küstü. Ama sabrını ve profesyonelliğini koruyanların önü hep açıktı. Tabii başka bir realite daha var. Eğer yabancı kontenjanı açık olsaydı, bugün yukarda saydığımız oyuncuların hiçbiri takımda değildi. Fenerbahçe yönetimi iyi bir yedek kulübesi oluşturmak adına, hiç oynamasa bile belli bir kaliteyi korumak için bu futbolcularla iyi sözleşmeler yaptı. Oynamayıp mutsuz olsa da, iyi para aldığı için oyuncu fazla ses çıkarmadı, durumu kabullenmeye yöneldi. Fenerbahçe taraftarının da hakkını bu noktada vermemiz gerekir. Kendi çocuklarını alkışlayarak, geçmişteki hayal kırıklıklarını bir anda silip, formayı temsil isteklerini saygıyla karşılayarak, gerekli desteği ürettiler. Brezilya ekolüne göre kurulmuş bir takımda, yerli oyuncuların ağırlık kazanması önemli. Bu aidiyeti körükler, takıma hırsı geri getirir ve sahada risk alacak oyuncu sayısını arttırır. Türkiye'de yaşayacak oyuncunun, sorumluluk duygusu da farklı olur.