Gökhan Dinç

Maç başlamadan önce haftalardır yazdığım Beşiktaş'ın 3'lük tarifesi geldi aklıma. Acaba siyah-beyazlı takım "3 atacak mı yoksa 3 yiyecek mi?" diye. Ardından herkesin aklına gelen soru geldi. Fernandes olmadan Ordu'yu yenen kadro acaba bunun şans olmadığını kanıtlayabilecek miydi?
Bu iki sorunun da yanıtını ilk yarıda Beşiktaş'ın ortaya koyduğu futbol, net olarak verdi.
Yakışmıştı bir kere Oğuzhan'a Fernandes rolü. Hem rakibine kurduğu baskı, hem de Almeida'ya attığı harika ara pasıyla, gözlerimizdeki pasını sildi..
Bravo ona ve onu bu takıma getirip zorunda kalarak da şans verenlere... Attırdığı golün de dışında 73. dakikada sağdan gelen ortaya bir de güzel vurabilse harika olacaktı. Bitti mi, hayır..

Bulduğunda atacaksın
78'de yine inatçılığının karşılığını aldı. Sol kanattan topu sürükledi, düşürülmek istendi ama düşmedi. Devam etti, ortasını da harika yaptı. Şanssızlığı, topa vuranın Almeida olmasıydı.
Bu pozisyondan sonra ise Necip'in yaptığı penaltı farkı 1'e indirince kaçanlar geldi aklıma.
Bulduğunda atacaksın. Futbol affetmiyor. Üç haftadır kazanmışsın, 5 haftadır kaybetmemişsin kimse bakmaz onlara.
Eskişehirli futbolcular harika bir ders verdiler. Maçın 90 dakika olduğunu hatırlayan ve hatırlatan deplasman takımı oldu.
Ama olsun, nasıl olsa Beşiktaş'ın da Aybaba'nın da kredisi var. Kimse onlardan ilk yarının bitimine 3 hafta kala bu puanları beklemiyordu nasıl olsa.