Ender Bilgin

Kaç mevsim bugünü bekledik. Kaç mevsim böyle bir zaferi gözledik.Nihayet yeniden dünya kupası sahnesindeyiz. Kolay olmadı. Biz de, Kosova'da maça temkinli başladık. İlk yirmi dakikada topun kontrolü milli takımımızdaydı. Bu bölümde Kenan ve Kerem ile gole yakın pozisyonlarımız oldu. Yağmur ile birlikte bizim ayağımız kaymaya başladı, onlar ise yere daha sağlam basıp pozisyon bulmaya başladılar. 29'da Uğurcan direkten de yardım alıp, harika bir kurtarış yaptı. Kırılma anıydı! Kosova milli takımımızı ikinci bölgede bekleyip, özellikle Ferdi ve Kenan'ın kanadına önlem aldı. Merkezi kalabalık tuttular. Arda'ya yakın önlem aldılar.Hal böyle olunca sağ kanatta Zeki daha etkili olmaya başladı. 33'de gol diye ayağa kalktık ama olmadı. İlk yarı top bizde kaldı ama gol fırsatı çok çıkmadı. İkinci yarıda Michael Oliver ev sahibi avantajı denen şeyin ne olduğunu kanıtlayıp bize kolay kartlar çıkarırken, onları es geçmeye başladı.

Ama ikinci yarının başında onlar biraz kontrolü elden bırakınca sahneye Kenan çıktı. 53 de Kenan'ın sürüklediği atakta Kerem son dokunuşu yaparak kader golümüzü kaydetti. Kosova takımı bu golden sonra biraz sersemledi. Kenan da sol kanattan yüklendikçe yüklendi. Bir de şut çıkardı ki yine kalktık ayağa. Sonra karşılıklı oyuncu değişikliği hamleleri geldi. Kosova doğal olarak risk aldı. Bastırdılar. Top tüfek saldırmaya başladılar. Biz yorulmaya başladık ama direndik. Kosova Hocasının oyuna geç aldığı Zhegrova'nın taşıyıp, Aslani'nin vurduğu şutta Uğurcan bir kez daha devleşti kalesinde. Dakikaların akmak bilediği bölümlerdi. Hani kalp hastası olanların seyretmemesi gereken anlar vardır ya işte o misal...Son düdük derin bir ''oh'' çektirdi bize. 2002'den sonra beş Dünya kupasını evimizden izlemiştik ama bu kez biz de dünya Kupası'ndayız. Teşekkürler bizim çocuklar. Unutmadan... Montella'ya demediğini bırakmayanlara da selam olsun!