Cevdet Ünüvar

Bir oyuncusuyla konuşuyorum. "Süper Lig'den teklif var. Profesyonelce davranmam lazım ama ben Mehmet hocamla çalışma pahasına burada yarı fiyata kalmak istiyorum" diyor. Ne diyebilirim! Gönülden söylenen bu sözler, onun oyuncusunda ne derece kalıcı tesir bıraktığını, ne kadar sevildiğini göstermektedir. Bu duyguyu her hoca yaşamak ister. O, her yönüyle çok farklı. İdman programı, yeni bıraktığı için futbolcu psikolojisini bilme, onda genç bir futbolcu heyecanını, zindeliğini görüyorum. Genç kuşağın en iyi çıkış yapan, istatistikleri şaşkına çeviren ismini gazetelerde çok fazla görmeyince şaşırdım. Sebebini aradım; hata bendeymiş. Adam gibi adam Mehmet Altıparmak. Herkesin beş parmağında beş marifet diye övündüğü kurtlar sofrasında, dört puanla son sıralarda aldığı Kartalspor'u sanki hokus pokusla bir üst lige taşıyan, aldığı parayla elde ettiği başarısı tezat olan değişik bir adam Altıparmak. Daha 37 yaşında. Futbolu daha yeni bırakmış; henüz teri kurumamış. Son on iki maçta göreve gelip başarı mührünü basan isim oldu genç teknik adam. Biliyorum, İstanbul'un öksüz ikliminde, ilgiden uzak başarılar bunlar. Sanılmasın ki görülmüyor. Hocam, artık dört gözle takip edecekler. Buradan hocaya, "Artık işin zor!" demek gerekiyor. Zor olan Kartalspor olacak gibi. İstanbul'a gelenlere çok acılar yaşatacağından eminim. Hocanın, 40 yaşına geldiğinde neyin müjdesini vereceğini merakla bekliyorum. Gelecek yıl ya Kartalspor'da ya da Süper Lig'de olacaksın. Ben, "her ikisi de olabilir." dediğini duymuş gibiyim. Ne dersiniz?