Cengiz Tokgöz

Gerdiler de gerdiler. Futbol maçı değil, sanki meydan muhaberesine çıktılar. Bu gerginlik öncesinde kendini daha iyi motive etmiş Fenerbahçe, Aker taşkınlığından zaferle çıktı.
Sanki bordo-mavili taraftarlar değil de sarı-lacivertliler vardı.
Öylesine sahaya etki yaptılar ki, Trabzonspor'un elleri ayaklarına dolandı. Bu aşırı baskı Fener'e yaradı. Ve çekinerek geldikleri Aker'den zaferle çıktılar.
Hani "Keskin sirke küpüne zarar verir" diye bir laf vardır ya.
İşte öyle tribündeki öfke, konuk takıma etki yapmadı, Trabzonspor'u yıktı. Maçın geneline bakacak olursak, ev sahibi değil, Fenerbahçe galibiyeti hak etti.

Futbol bu değil!
Böylesine bir maçın tekniği taktiği yazılmaz. Saha içinde tekme-tokat, koridorda uçuşan yumruklar, görevli görevsiz herkes birbirine girdi.
Futbol ise maalesef kör dövüşü.
Trabzonspor'da Şenol Güneş'in Colman hayranlığı bir kez daha kendini gösterdi. Güneş, takımın en hareketli oyuncusu Alanzinho'ya kement attı, aldığı topları rakibe ikram eden, sahada yürüyen Colman'a dokunmadı.
Trabzonspor'da golcü Burak top alamadı, orta saha yolgeçen hanı.
Yardımlaşma yok.
İlk 45 dakika Fenerbahçe, ikincisinde Trabzonspor vardı. Emre, Stoch hallaç pamuğuna çevirdi bordo-mavileri. Fenerbahçe'yi bu hengamede gösterdiği direniş için kutlamak gerek.
Bordo-mavililer ise Beşiktaş ile oynayacağı son bir 90 dakika için bu maçı unutmaları gerek.