Cengiz Tokgöz

Önce öldürdüler, sonra güldürdüler. Trabzonspor maç biterken kendine geldi ve 3 puanı kurtardı. Dün Avni Aker'in en iyi oyuncuları tribünler idi. 1 dakika bile susmadılar. İşte bu seyirci ile Trabzonspor başarıya gidecek. Trabzonspor'un sol tarafında yine delik vardı. Alanzinho, Colman, Selçuk, Serkan ve Cale ortada 5-10 metrekarede kümeleşti. Bir takımda bu kadar oyuncu bir araya toplanırsa, rakibe "Ortada kuyu var, yandan geç" davetiyesi çıkarılır. Giray ile Egemen... Size ne oldu böyle? Yolgeçen hanının resepsiyon memuru gibi oldunuz. Toparlanın. İkinci yarıya, sanal orta saha Colman'ı kenara alarak başladı Şenol Güneş. Ancak, Colman'ın yerine giren Gabriç'in neden sağa konulduğunu da anlamış değilim. Gabriç, sola ilaç olsun diye transfer edilmişti. Gabriç yerine sola geçti ve kurtarıcı oldu.

Her maç böyle bitmez
Serkan'ın olmaması sağdaki bağlantıyı da kesti. Ceyhun'un girişi de takımı hızlandırdı ve rakip kaleye inmesini sağladı. Gençlerbirlği bu yarıda daha iyi ayağa pas yaptı. Bordo-mavililer ise ayaklarındaki topu, konuklarına ikram etti. Dan-dun ve şişirme futbol ile sonuca gitme nerede görülmüş. Zor kazanılan toplar kolay kaybedildi. Kontrataklarda bordo-mavililer rakip kale önünde çoğalamadı. Trabzonspor arka arkaya bir yığın pozisyonu bu yarıda değerlendiremedi. Serkan ile Thomas Doll'un ağız dalaşı çirkindi. Mahmut'un kalenin dibinden kafa şutunda topun Onur'a çarpması, Trabzonspor için büyük şanstı. Bordo-mavililer 60. dakidadan sonra oyundan düştü. Bu dakikadan sonra ayağa oynayan Ankara takımı hissedilir baskı kurdu. Ancak maç 90 dakika idi. Ve hakem düdüğünü çalmadan bordo-mavililer Gabriç ve Umut ile ölümden döndüler. Ancak şunu da hatırlatmakta yarar var. Her maç böyle sonuçlanmaz. Önümüzdeki haftalardaki maçlar daha zor, toparlanılmalı...