Bülent Tuncay

Fatih Terim'in ikinci Galatasaray dönemi, hoyratlığın pençesinde geçen bir dönemdi. İtalya'da edindiği geniş kadroyla çalışma alışkanlığını Galatasaray'a da getirmeye kalkınca bir transfer çılgınlığı yaşandı. Terim; hatalı bir pas attı diye, ofsayt taktiğini bir kez bozdu diye, gol pozisyonunda son vuruşu yapamadı diye, gözünün üzerinde kaş var diye o kadar çok futbolcu harcadı ki, kayıp giderken teknik direktörlükten onu tutacak futbolcu eli bulamadı yanında. Milli Takım'da da aynı şeyler yaşanıyor sanki. Elinin altında Avrupa'nın en büyük liglerine kadar uzanan geniş bir seçenek zenginliği var. Ama Terim "İdeal 11" oluşturmuyor, sonuca göre kadroları değiştiriyor. "Bankosu olmayan takım yaratacağım" derken omurgası olmayan bir ekip çıkarıyor sahaya. Yine "lüküs" yaşıyor, futbolcuyu değil kendini ön plana çıkartıyor. Umarım hepimiz için ağır olmaz.