Hakan Dilek

Bursaspor'un açmazı-aslında futbolumuzun-; bir yüz yıl sonra yakalanacak bir 'mevzuunun' biraz çabuk önüne düşmüş olması. Maçlarda karşılaşmışsınızdır; futbolcu topu aniden önünde bulur ve yapması gereken hareket acemiyetine mağlup olur. Top en olmadık yere gider. İşte en olmadık takımla karşı karşıya geldi Timsahlar. Zamansız ve en ağır tempolu takımla başladı yeşil- beyazlılar.
Kendi kadroları açısından da bir takım sıkıntılar taşıyor olmalarına rağmen her ne kadar Ferdinand'sız ve -teknik patronuyla sıkıntılı- Rooney'siz bir kadroyla sahaya çıksa da 'duvar gibi bir takım' M. United...

Organize olmak
48. dakikaya kadar bir başka titizlik ve enerji içinde göründü Bursaspor. Yetmeyeceği aşikardı.
Yetmedi de... Organize olmakla istemek arasındaki farkı yaşadık dün akşam hep birlikte. Uzakta kalmak ve olmayacak bir şeyi istemekle yakında bulunmak ve o şeyin kendisi olmak arasındaki ayrımı gözledik bu farklı mağlubiyet akşamında. M. United bir anlayış olarak olması gereken takımıydı Şampiyonlar Ligi'nin... Bir maçı almakla bu şampiyonada yıllanmak arasındaki şeydi bu farkı yaratan. Nefesiniz, gücünüz , teknik kapasiteniz rakibinizden hep geride...
Devreye bir turnuva için gerekli oyun yayılmacılığı ve futbol gereksinimlerinin çeşitliliği de girince yeşil-beyazlı temsilcimiz mağlubiyetten kurtulamayacaktı.
Burada bir sorun aramaktan çok daha başka şeyleri tartışmak gerekiyor. Burada tartışılması gereken neden on yıllardır bir Anadolu takımının bu turnuvada ilk defa boy gösteriyor olduğudur.
Sorun sürekli bir 'tekelleşmenin yaşandığı ligimizden' Şampiyonlar Ligi turnuvasını sarsacak bir başka takım çıkarmaya bu zamana kadar yeltenmemiş olmamızdır...
Ferguson'a sorduğumuz "bu maç ne olacak?" sorusuna onun verdiği "55-0 olacak"yanıttaydı meselenin özü...
Yenilgi mi? Biz onu sevmiştik öldüresiye...