Kucağımdaki şehit ilkokul arkadaşımdı Kafam çok gitti, geldi. Yazıp yazmamakta çok tereddüt ettim. Bu işin de populizmini yapanları gördükçe sıkıldım. Ama yazmaya karar verdim. Bu ülkede doğuda, Siirt ve Ağrı'da toplam 4 yıl doktor olarak hizmet ettim. Hizmet etmem gereken sürenin tümünde orada zevkle, şerefle insanlarımın sağlığı için koşturdum. Terörün, en azgın olduğu dönemlerde onlarca şehidimin cenazesine katıldım. Yüreğim dağlandı. Ağrı'daki mecburi hizmetim sırasında, kucağıma gelen ilkokul arkadaşımın şehit naaşı yıkmıştı beni. Anlatılmaz bir acıydı yaşadığım. Orada benim evimde kalan annesinin acısını azaltabilmek ne mümkündü. Ateş gerçekten sadece düştüğü yeri yakıyor. Bu duyguyu ancak yaşayan anlar arkadaşlar. O terör lanetinin içinde olmadan, buralardan bunu anlamanız imkânsız. Bu işi yapanları nefretle kınıyor, şehitlerime Tanrı'dan rahmet, ailelerine baş sağlığı diliyorum.
Servisi
